YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2011/18983
KARAR NO : 2012/7252
KARAR TARİHİ : 15.03.2012

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi
Suç : Taksirle Yaralama
Hüküm : 5237 sayılı TCK’nın 89/1, 89/2-b, 22/4, 50/6, 53/6 maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Üst Cumhuriyet savcısının temyiz itirazının incelenmesinde;
Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 06.11.2007 gün ve 167/222 sayılı kararında belirtildiği üzere Ağır Ceza Mahkemesi nezdindeki Cumhuriyet savcılarının yargı çevresindeki Asliye ve Sulh Ceza Mahkemelerinin hükümlerine karşı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 310. maddesi gereğince tefhim tarihinden itibaren 1 ay içinde temyiz kanun yoluna başvurabilecekleri, temyiz süresinin görüldü ile değil, tefhimle başlayacağı 05.02.2008 tarihinde verilen hükme karşı 10.06.2008 tarihinde yapılan temyiz isteminin süresinde olmadığı anlaşılmakla Üst Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK’un 310 ve 317. maddeleri gereğince REDDİNE,
5237 sayılı TCK’nın 22. maddesine göre temel cezadan indirim yapılmasının mümkün olmadığı, sanığın cezasından TCK’nın 22/4 maddesi uyarınca ½ oranında indirim yapılarak eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından, yine temel cezanın gün olarak belirlendikten sonra arttım ve indirimler yapılıp adli para cezasına çevrilmesi gerekirken 5237 sayılı TCK’nın 61/8 maddesine aykırı şekilde hüküm kurulması sonuca etkili görülmediğinden bozma sebebi yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın sair temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddine, ancak;
Sonuç para cezası taksitlendirilirken 5237 sayılı TCK’nın 52/4 maddesi yerine TCK’nın 50/6 maddesinin yazılması kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olup, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bu hususun yeniden yargılama yapılmaksızın CMUK’un 322. maddesine göre düzeltilmesi
mümkün bulunduğundan, TCK’nın 50/6 maddesinin hükümden çıkarılarak, TCK’nın 52/4 maddesinin eklenmesi suretiyle diğer yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 15.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.