YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2012/28582
KARAR NO : 2012/34378
KARAR TARİHİ : 15.10.2012
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü;
Dairemizin 16.01.2012 tarih 2009/17953 esas – 2012/1087 karar sayılı kararında sanık … hakkındaki bozma kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından 03.05.2012 tarih ve 2008/28563 sayılı itiraznamesi ile, iddianame de TCK’nin 86/3-e maddesi gösterilmişse de,suçun niteliği değişmediği,sanık hakkında yaralama suçunun basit halinden hüküm kurulduğu ve daha az ceza verildiğinden ek savunma hakkı verilmesine gerek bulunmadığı görüşüyle Dairemizin 16.01.2012 tarih 2009/17953 esas – 2012/1087 karar sayılı kararında sanık … hakkındaki bozma kararının kaldırılarak diğer bozma nedeni doğrultusunda düzeltilerek onanması talebiyle Yüksek Yargıtay Birinci Başkanlığına dosyanın gönderilmesinden sonra 05.07.2012 tarih ve 6352 sayılı Kanunun 99. maddesiyle 5271 sayılı CMK’nin 308. maddesine eklenen 2 ve 3. bentler ile aynı Kanunun 101. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunun Yürürlük ve Uygulama Şekli hakkındaki Kanuna eklenen geçici 5. madde hükmü uyarınca Yüksek Yargıtay Ceza Genel kurulunca henüz karara bağlanmayan dosyanın itirazen incelenmek üzere Dairemize gönderilmesi üzerine yapılan incelemede;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
1) Yerinde görülen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının KABULÜNE,
2) Dairemizin 16.01.2012 tarih 2009/17953 esas – 2012/1087 karar sayılı kararında sanık … hakkındaki bozma kararının KALDIRILMASINA,
3) Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;
5237 sayılı TCK’nin 53/1-c maddesinde yazılı velayet, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksun bırakılmanın aynı kanunun 53/3. maddesine göre kendi alt soyu bakımından koşullu salıverme tarihine kadar uygulanmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar tatbikine karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, Sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK’un 322. maddesi gereğince, hüküm fıkrasının hak yoksunlukları ile ilgili fıkrasının “Sanık hakkında 5237 Sayılı TCK’nin 53/1. maddesinin (a), (b), (c), (d), (e) bentlerindeki hakları kullanmaktan mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, 53/1. maddesinin (c) bendindeki velayet, vesayet ve kayyımlığa ait yetkileri kendi alt soyu üzerinde kullanmaktan 53/3. maddesi hükmü gereğince koşullu salıverme tarihine kadar yoksun bırakılmasına” şeklinde değiştirilmesi ve sair kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 15/10/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.