YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2023/2748
KARAR NO : 2023/1921
KARAR TARİHİ : 11.04.2023

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2019/2198E., 2020/217K.
SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret

Adana Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 27.01.2020 tarihli ve 2019/2198 Esas, 2020/217 Karar sayılı kararının, sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;

I. Konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde
Sanık hakkında, Mersin 8. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.05.2019 tarihli ve 2019/6 Esas, 2019/412 Karar sayılı kararı ile konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 116/1. maddesi uyarınca kurulan “1 yıl” hapis cezası ile mahkûmiyet hükmüne konu cezanın türü ve miktarı ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararı ve bu karara yönelik temyizin niteliği karşısında;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/2-a maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca REDDİNE,

II. Hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde
5271 sayılı Kanun’un 294. maddesindeki ”Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.”, aynı Kanun’un 295/1. maddesindeki “Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir” şeklindeki düzenlemeler gözetilerek, sanığın 01.02.2020 tarihinde temyiz nedenlerini içermeyen dilekçe ile temyiz isteminde bulunduğu; dilekçenin süre tutumu niteliğinde olmayıp gerekçeli karar tebliğinin talep edilmediği sanığın temyiz dilekçesinin temyiz sebeplerini içermediği ve 5271 sayılı Kanun’un 295/1. maddesinde belirtilen süre içerisinde temyiz nedenlerini içeren ek dilekçe de sunmadığı anlaşılmakla; sanığın temyiz isteminin aynı Kanun’un 298. maddesi uyarınca REDDİNE, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Mersin 8. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.04.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.