YARGITAY KARARI
DAİRE : 5. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/12999
KARAR NO : 2023/9186
KARAR TARİHİ : 28.09.2023
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2020/1634 Esas, 2021/861 Karar
SUÇ : Basit zimmet
HÜKÜMLER : 1)Antalya 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 07.09.2020 tarihli ve 2020/201 Esas, 2020/199 sayılı Kararı ile; eylemin ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçunu oluşturduğu kabulüyle mahkumiyet,
2)Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 07.04.2021 tarihli ve 2020/1634 Esas, 2021/861 sayılı Kararı ile; istinaf başvurusunun esastan reddi.
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 1136 sayılı Avukatlık Kanunu’nun (1136 sayılı Kanun) 59 uncu maddesinin son fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrasınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrasına istinaden temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereğince temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1…. Cumhuriyet Başsavcılığının, 19.12.2019 tarihli ve 2019/18654 Soruşturma, 2019/6087 Esas, 2019/528 numaralı İddianamesiyle sanık hakkında basit zimmet suçundan 1136 sayılı Kanun’un 59 uncu maddesi uyarınca son soruşturmanın açılması kararı verilmesi talep edilmiştir.
2…. 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 23.03.2020 tarihli ve 2019/426 Esas, 2020/129 sayılı Kararı ile sanık hakkında basit zimmet suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 247 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca yargılamasının yapılması ve delillerin takdiri için 1136 sayılı Kanun’un 59 uncu maddesine göre son soruşturmanın Antalya Ağır Ceza Mahkemesinde açılıp yapılmasına karar verilmiştir.
3.Antalya 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 07.09.2020 tarihli ve 2020/201 Esas, 2020/199 sayılı Kararı ile sanık hakkında ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 257 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, 53 üncü maddesinin beşinci fıkrası gereğince hak yoksunlukları ile 58 inci maddesince tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.
4.Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 07.04.2021 tarihli ve 2020/1634 Esas, 2021/861 sayılı Kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanığın istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.
5.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca özet olarak; hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Dairemize tevdi edilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz dilekçesi, gönderilen paranın mağdurun sanık sıfatıyla yargılanmakta olduğu asliye ceza mahkemesi dosyasında yaptığı danışmanlık hizmetine ilişkin olduğuna, mağdurdan davasını takip etmek üzere vekaletname almadığına, suçun sübut bulmadığına, beraati yerine mahkûmiyetine karar verilmesinin hatalı olduğuna ve temyiz dilekçesinde belirttiği sair hususlara ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Temyizin kapsamına göre;
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
Suç tarihinde Antalya Barosuna kayıtlı avukat olarak görev yapan sanığın, Antalya 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 2018/742 Esas sayılı dosyasında mağdurun müdafiiliğini üstlenerek vekalet ücreti ve masraf aldığı halde, dosyaya vekaletname sunmadığı gibi duruşmalara da katılmadığı ve bu şekilde ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçunu işlediği kabul edilerek mahkumiyetine karar verilmiştir.
B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmeyerek esastan ret kararı verildiği anlaşılmıştır.
IV. GEREKÇE
Suç tarihinde Antalya Barosuna kayıtlı avukat olarak görev yapan sanığın, Antalya 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 2018/742 Esas sayılı dosyasında mağdurun müdafiiliğini üstlenerek vekalet ücreti ve masraf aldığı halde, dosyaya vekaletname sunmadığı gibi duruşmalara da katılmayarak ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçunu işlediğinden bahisle mahkumiyetine karar verilmiş ise de; sanığın savunmasında vekalet ücretinin miktarı üzerinde anlaşamadıklarından mağdura sadece danışmanlık hizmeti verdiğini, gönderilen paranın bu hizmete ve mağdurun önceki dosyasından kalan borcuna ilişkin olduğunu savunması, asliye ceza mahkemesi dosyasını müdafi olarak takip edeceğine yönelik vekalet ilişkisinin kurulduğuna dair mağdur beyanı dışında delil bulunmaması karşısında, sanığın savunmasının aksine atılı suçu işlediğine dair mahkumiyetine yeterli, her türlü kuşkudan uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığından, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereğince yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmaması nedeniyle istinaf başvurusunun kabul edilerek 5237 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraati yerine, yanılgılı değerlendirme sonucunda yazılı şekilde istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesi,
Kabule göre de;
Hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak 5237 sayılı Kanun’un 53 üncü maddesinin birinci fıkrasındaki hak yoksunluklarına hükmolunmaması,
Yüklenen suçu 5237 sayılı Kanun’un 53 üncü maddesinin birinci fıkrasının (e) bendindeki hak ve yetkileri kötüye kullanmak suretiyle işlediği kabul edilen sanık hakkında aynı Kanun’un 53 üncü maddesinin beşinci fıkrasının uygulanması sırasında hükmolunan cezanın yarısından bir katına kadar bu bentteki hak ve yetkilerin tamamını kullanmasının yasaklanmasına karar verilmesi gerektiği nazara alınmadan sadece avukatlık görevini yapmaktan yasaklanmasına karar verilmek suretiyle sınırlı uygulama yapılması,
15.07.2020 tarihli ve 31186 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 7249 sayılı Kanun’un 10 uncu maddesi ile 1136 sayılı Avukatlık Kanunu’nun (1136 sayılı Kanun) 59 uncu maddesine eklenen 5 inci fıkra ile avukatların görevlerinden doğan veya görev sırasında işledikleri suçlar nedeniyle verilen bölge adliye mahkemesi ceza dairelerinin kararları hakkında 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının uygulanmayacağı hükmünün getirildiği, avukat olan sanık hakkında tekerrüre esas alınan Antalya 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 02.03.2018 tarihli ve 2016/399 Esas, 2018/65 Karar sayılı ilamına konu hükmün sanık tarafından bahsi geçen değişiklik sonrasında temyiz edilmesi karşısında ilamın tekerrüre esas alınamayacağının gözetilmemesi,
Hukuka aykırı bulunmuştur.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri yerinde görüldüğünden Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 07.04.2021 tarihli ve 2020/1634 Esas, 2021/861 sayılı Kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca Antalya 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
28.09.2023 tarihinde karar verildi.