YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2022/3254
KARAR NO : 2022/15498
KARAR TARİHİ : 24.11.2022

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hüküm yönünden mahkemece verilen 22.11.2021 tarihli ek kararın süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili; davalıların sürücüsü, maliki ve trafik sigortacısı olduğu aracın elektrikli bisiklet sürücüsü davacıya çarpması neticesinde davacının yaralandığını, ceza soruşturma dosyasında uzlaşma nedeniyle kamu davası açılmasının ertelenmesine karar verildiğini belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 1.000,00 TL geçici iş göremezlik, 1.000,00 TL sürekli iş göremezlik olmak üzere toplam 2.000,00 TL maddi tazminat ile 150.000,00 TL manevi tazminat tutarının olay tarihinden itibaren işletilecek avans faizi ile birlikte sigorta şirketi maddi tazminattan sorumlu tutularak davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep etmiş, ıslah dilekçesi ile maddi tazminat talebini 58.691,19 TL’ye yükseltmiştir.
Davalılar … ve … vekili; davacıya kazadan sonra uzlaşma sonuçlanana kadar maddi ve manevi her türlü desteğin sağlandığını, davacının işgöremezliğinin olmadığını, ceza soruşturma dosyası incelendiğinde uzlaşmanın zamanından önce sonuçlandığını belirterek davanın reddini savunmuştur.
Davalı …Ş. vekili; kazaya karışan aracın müvekkili nezdinde trafik sigortasının olduğunu, sorumluluğun sigortalının kusuru oranında poliçe limiti ile sınırlı olduğunu,maluliyetin tespiti gerektiğini ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, maddi tazminat davasının kabulü ile manevi tazminat davasının kısmen kabulüne ilişkin kararın davalılar … ve … vekili tarafından temyizi üzerine, Yargıtay (Kapatılan) 17. Hukuk Dairesi’nin 12.11.2019 tarih 2016/15172 – 2019/10525 sayılı ilamıyla hükmün manevi tazminat yönünden onanmasına, maddi tazminat yönünden bozulmasına karar verilmiştir.
Mahkemece, bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde; manevi tazminat yönünden hükmün kesinleştiği anlaşıldığından yeniden karar verilmesine yer olmadığına, maddi tazminat yönünden açılan davanın reddine karar verilmiş; hükmün kesinleşmesi üzerine davacı vekilinin hükmün infazında tereddüt oluştuğu gerekçesi ile kararın tavzihini talep etmesi üzerine mahkemece bu kez 22.11.2021 tarihli ek karar ile talebin reddine karar verilmiş, ek karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Tavzih, dilekçeye taraftarın sayısı kadar nüsha eklenmek suretiyle hükmü veren mahkemeden istenebilir. Dilekçenin bir nüshası, cevap süresi mahkemece belirlenerek karşı tarafa tebliğ edilir. Karşı tarafın cevabı da tavzih talebinde bulunan tarafa tebliğ olunur (HMK m. 306/1) ve Hukuk Muhakemeleri Kanununun 306/2-3. maddeleri uyarınca inceleme yapılarak, gerek görülürse iki taraf sözlü açıklamalarını yapabilmeleri için davet edilip tavzih hakkında bir karar verilmesi gerekir.
Hükümlerin tavzihi, hükmün müphem olması veya birbirine aykırı (çelişik) fıkralar ihtiva etmesi halinde, hükmün gerçek anlamının meydana çıkarılması için başvurulan bir yoldur.
Hüküm yeterince açık değilse veya icrasında tereddüt uyandırıyor yahut birbirine aykırı fıkralar içeriyorsa, icrası tamamlanıncaya kadar taraflardan her biri hükmün açıklanması veya tereddüt veya aykırılığın giderilmesini kararı veren mahkemeden isteyebilirler.
Somut olayda; bozma öncesi verilen ilk kararı davalı … temyiz etmemiş olup hüküm davalı … yönünden kesinleşmiştir. Bozma sonrası yapılan yargılamada ise mahkemece, ilk kararın davalı … yönünden kesinleştiği dikkate alınmadan , davalı … şirketini de kapsayacak şekilde maddi tazminat davasının reddine karar verilmiş olması, hükmün infazında tereddüt oluşturacak mahiyette bulunmasına göre, davacı vekilinin bu husustaki tavzih talebi yerinde görülmekle mahkemece verilen 22.11.2021 tarihli ek karar ile tavzih talebinin reddine karar verilmesi doğru görülmemiş ek kararın bu nedenle bozulmasına karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilince temyiz edilen 22.11.2021 tarihli ek kararın BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 24.11.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.