YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2012/5512
KARAR NO : 2012/27105
KARAR TARİHİ : 12.12.2012
Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi
Suç : Taksirle yaralama
Hüküm : TCK’ nın 89/1, 89/2-b, 52/2. maddeleri gereğince mahkumiyet
Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, mahalli cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanık hakkında hükmolunan sonuç ceza tür ve miktarı itibariyle kesinlik sınırının altında ise de, 5237 sayılı TCK’nın 61/9. maddesi uyarınca adlî para cezasının seçimlik ceza olarak öngörüldüğü suçlarda bu cezaya ilişkin gün biriminin alt sınırının, o suç tanımındaki hapis cezasının alt sınırından az olamayacağı gözetilmeksizin hatalı uygulama ile sanık hakkında eksik cezaya hükmolunmuş olması ve doğru uygulama yapıldığında bulunacak sonuç cezanın temyiz edilebilir nitelikte olduğu anlaşılmakla yapılan incelemede;
5237 sayılı TCK’nın 89/1. maddesine göre verilecek para cezasının asgari hadden tayini halinde miktarının 5560 sayılı Kanunun yürürlüğe girdiği 19/12/2006 tarihinden önce işlenen suçlarda 5 günden 730 güne kadar, bu tarihten sonra işlenen suçlarda ise 5560 sayılı Kanunun 1. maddesiyle 5237 sayılı TCK’nın 61. maddesine eklenen 9. fıkra hükmü uyarınca 90 günden 365 güne kadar olduğu dikkate alınarak, suç tarihi itibariyle adli para cezasına esas alınacak gün sayısının alt sınırının 90 günden az olamayacağı ve sanığın eylemiyle mağdurenin hem hayati tehlike geçirmesine hem de vücudunda kemik kırılmasına sebep olduğu dikkate alınarak, TCK’nın 61. maddesindeki ölçütler uyarınca temel cezanın tayininde alt sınırdan uzaklaşılması gerektiği gözetilmeyerek yazılı şekilde sanık hakkında eksik ceza tayini ile, uygulama maddesi olarak TCK’nın 89/2-e maddesinin gösterilmemiş olması,
Kanuna aykırı olup, mahalli Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak hükmün BOZULMASINA, 12.12.2012 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.