YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/4092
KARAR NO : 2023/5814
KARAR TARİHİ : 03.10.2023

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2014/83 E., 2014/481 K.
SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma
HÜKÜMLER : Mahkumiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Düzelterek onama

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Bursa 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 16.12.2014 Tarihli ve 2014/83 Esas, 2014/481 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında;
a) Çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan; 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 6545 sayılı Kanun ile yapılan değişiklikten önceki 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası ile 43, 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 8 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,
b) Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan; 5237 sayılı Kanun’un 109 uncu maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (f) bendi, beşinci fıkrası ile 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 04.01.2018 tarihli ve 14-2015/42036 sayılı düzelterek onama görüşlü Tebliğname ile Dairemize tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
A.Sanığın Temyiz İsteği
Mağdurenin yaşının küçük olduğunu bilmediğine, Mahkemece kemik yaşı tespiti yapılmadan karar verildiğine, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun unsurlarının oluşmadığına, atılı suçlardan beraat etmesi gerektiğine ilişkindir.

B. Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği
Sanığın SEGBİS sistemi üzerinden talimatla ifadesinin alındığına, sanıkla duruşma öncesinde ön görüşme yapma fırsatı bulunmadığı için adil yargılanma hakkının ihlal edildiğine, savunma hazırlanması için gerekli sürenin verilmediğine, müşteki ve mağdur ifadeleri dikkate alındığında mağdurenin sanığa yaşını farklı söylediğine, dış görünüş olarak da yaşından büyük göründüğüne, yerel Mahkeme tarafından bu durumun tespitine yönelik rapor alınmadığına, tarafların evli olduğuna ve mağdure tarafının şikayetinin bulunmadığına, sanığın beraat etmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
1.Mahkemece; ”Sanık … ile suç tarihide 14 yaşındaki mağdur …’in sevgili olarak arkadaşlık yaptıkları, sanığın 16/03/2013 tarihinde mağduru rızası ile Edirne … … … köyünden kaçırıp Bursa … … köyüne getirdiği, birlikte yaşam süresi içerisinde mağdurun 15 yaşını tamamladığı, 11/06/2013 tarihine kadar … köyünde bir çadırda yaşadıkları, birlikte oldukları süre içerisinde sanığın mağdurun rızası ile birçok defa cinsel ilişkiye girdiği ve bu ilişki neticesinde mağdurun 31/12/2013 tarihli Özel Keşan hastanesince düzenlenen doğum raporunda belirttiği şekilde bir erkek çocuk dünyaya getirdiği, sanığın aşamalardaki savunmaları, mağdur ve müşteki beyanları ile sabit olmuş ve böylece sanığın zincirleme şekilde 14 yaşından küçük mağdure ile cinsel ilişkiye girmek suretiyle çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçu ile küçük çocuğu hürriyetinden yoksun kılma suçlarını işlediği,…” şeklindeki kabul ile atılı suçlardan hükümler kurulduğu anlaşılmıştır.

2. Deliller; savunma, mağdure ile anne ve babasının beyanları, 31.12.2013 tarihli Özel Keşan hastanesince düzenlenen doğum raporu ve kolluk kuvvetlerince tutulan araştırma tutanaklarından ibarettir.

IV. GEREKÇE
Sanığın 26.01.2015 havale tarihli temyiz dilekçesinde mağdurenin kendisine on beş yaşından büyük olduğunu söylediği yönündeki savunması ile tüm dosya içeriği nazara alındığında olayda 5237 sayılı Kanun’un 30 uncu maddesinde düzenlenen hata hükümlerinin uygulanma koşullarının bulunup bulunmadığı tartışıldıktan sonra hükme varılması gerekirken bu konuda herhangi bir değerlendirme yapılmaksızın eksik gerekçe ile yazılı şekilde mahkumiyet kararları verilmesi suretiyle 5271 sayılı Kanun’un 230 uncu maddesine muhalefet edilmesi hukuka aykırı bulunmuş olmakla Tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde yer alan nedenlerle Bursa 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 16.12.2014 tarihli ve 2014/83 Esas, 2014/481 Karar sayılı kararına yönelik sanık ve müdafiinin temyiz itirazları yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

03.10.2023 tarihinde karar verildi.