YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/7330
KARAR NO : 2023/6040
KARAR TARİHİ : 09.10.2023

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2014/259 E., 2015/51 K.
SUÇLAR : Çocuğun cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma
HÜKÜMLER : Beraat
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Giresun 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 05.03.2015 tarihli ve 2014/259 Esas, 2015/51 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında çocuğun cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından, delil yetersizliği nedeniyle beraat kararı verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan mağdur vekili; kararın bozulmasını herhangi bir neden ileri sürmeksizin talep etmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR
İlk Derece Mahkemesince; ”SSÇ …’un haklarında kovuşturmaya yer olmadığına karar verilen SSÇ’ler … …, … …, … … ve …’in eylemlerine ve iddia kapsanında mağdurun telefonu ile kamaraya çektiğine dair mahkumiyetine esas olacak nitelikte her türlü şüpheden uzak somut, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediğinden atılı suçtan beraatine karar vermek gerektiği sonuç ve düşüncesi” gerekçesiyle suça sürüklenen çocuk hakkında beraat kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE
1. Dosya kapsamından suça sürüklenen çocuğa isnat edilen suçlardan beraat hükümleri kurulurken uygulama maddesinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı Kanun’un 232 inci maddesinin altıncı fıkrasına muhalefet edilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

2. Suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükümlerde, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla, hükümlerde eleştiri nedeni dışında hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR
Gerekçenin (1) numaralı bendinde açıklanan nedenle Giresun 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 05.03.2015 tarihli ve 2014/259 Esas, 2015/51 Karar sayılı kararına yönelik katılan mağdur vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hükmün birinci paragrafına “Sanığın atılı suçu işlediğine dair mahkumiyetini gerektirir nitelik ve derecede her türlü şüpheden uzak somut, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediğinden atılı suçtan” ibaresinden sonra gelmek üzere “5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi gereğince” ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükümlerin Tebliğname’ye kısmen uygun olarak oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

09.10.2023 tarihinde karar verildi.