YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/4536
KARAR NO : 2023/5318
KARAR TARİHİ : 19.09.2023

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2013/305 E., 2014/415 K.
SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
Bakırköy 7. Ağır Ceza Mahkemesinin, 08.12.2014 tarihli ve 2013/305 Esas, 2014/415 Karar sayılı kararı ile sanığın beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci, üçüncü ve altıncı fıkraları, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 13 yıl 5 ay 7 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz isteği özetle, sanığın aşamalarda suçlamaları kabul etmediğine, sanık ile katılanın aralarında geçimsizlik olduğuna, mağdurenin katılan ile birlikte kaldığına, katılanın tanıklar teyze ile anneannenin yönlendirmesi ile beyanda bulunduğuna, mağdurenin yaşından büyük kelimeler sarfettiğine, mağdurenin raporlarında bulgu olmadığına, boşanma davasının bu olaydan kaynaklı açılmadığı gibi katılan tarafından da açılmadığına tüm bu sebeplerle sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ve sair hususlara ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
Sanığın yaşı küçük mağdurenin babası olduğu ve 5 aydır mağdure ile katılan annenin mağdurenin okulundan dolayı anneannenin evinde kaldıkları, sanığın son olayda çatı katında mağdurenin dudağından öperek kalçasını sıktığı, önceki tarihlerde ise mağdurenin cinsel organlarına sürtündüğü, öptüğü eylemlerde tanık teyze tarafından son olayın görülmesi anneanneye bahsedilmesi ve katılanın haberdar edilmesi üzerine intikalin gerçekleştiği olayda, dosya kapsamında bulunan deliller;
Mağdurenin aşamalarda alınan detaylı beyanları,
Sanığın aşamalarda alınan savunmaları,
Katılanın aşamalarda alınan ifadeleri,
Tanıkların anlatımları,
Mağdure ve sanık hakkında aldırılan adlî raporlar ve bilirkişi raporundan ibarettir.

IV. GEREKÇE
1.Sanık hakkında kurulan hükümde,hükümden sonra 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun’un 58, 59, 60 ve 61 inci maddeleri ile 5237 sayılı Kanun’un 102, 103, 104 ve 105 inci maddelerinde yer alan cinsel dokunulmazlığa karşı suçların yeniden düzenlenmesi karşısında, 5237 sayılı Kanun’un 7 nci maddesinin ikinci fıkrasındaki “Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur” hükmü gözetilerek lehe olan hükmün, önceki ve sonraki kanunların bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenmesi ve her iki kanunla ilgili uygulamanın denetime imkan verecek şekilde kararda gösterilmesi suretiyle yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması göz önüne alındığında hukuka aykırılık bulunmuştur.
2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşıldığından sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir .
3. Tebliğnamede bozma isteyen görüşe gerekçeye istinaden iştirak edilmemiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Bakırköy 7. Ağır Ceza Mahkemesinin, 08.12.2014 tarihli ve 2013/305 Esas, 2014/415 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye farklı gerekçeyle uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

19.09.2023 tarihinde karar verildi.