YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2023/8201
KARAR NO : 2023/5747
KARAR TARİHİ : 02.10.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2022/374 E., 2023/39 K.
SUÇ : Cinsel taciz
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun(5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Konya 19. Asliye Ceza Mahkemesinin 16.12.2014 tarihli ve 2014/518 Esas, 2014/324 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 105 inci maddesinin birinci fıkrası gereğince 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 53 üncü maddesi gereğince hakkında hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir.

2.Konya 19. Asliye Ceza Mahkemesinin kararının sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 03.03.2022 tarihli, 2021/3794 Esas, 2022/1945 Karar sayılı kararı ile basit yargılama usulü yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesi gerektiğinden bahisle bozulmasına karar verilmiştir.

3.Konya 19. Asliye Ceza Mahkemesinin 25.01.2023 tarihli ve 2022/374 Esas, 2023/39 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5237 sayılı Kanun’un 105 inci maddesinin birinci fıkrası gereğince 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 53 üncü maddesi gereğince hakkında hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir.

4. Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 28.05.2023 tarih ve 9-2023/50393 sayılı onama görüşlü Tebliğname ile Dairemize gönderilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık herhangi bir temyiz nedeni ileri sürmeksizin temyiz isteminde bulunmuştur.

III. GEREKÇE
Sanığın işlediği kabul edilen cinsel taciz suçunun 5237 sayılı Kanun’un 105 inci maddesinin birinci fıkrasında düzenlenip öngörülen cezanın üst sınırı itibarıyla aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendinde belirtilen 8 yıllık olağan dava zamanaşımına tabi bulunduğu, sanık hakkında bozma ilamından önce kurulan 16.12.2014 tarihli mahkumiyet hükmü ile bozma ilamından sonra kurulan 25.01.2023 tarihli mahkûmiyet hükmü arasında bu sürenin geçtiği anlaşılmıştır.

IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Konya 19. Asliye Ceza Mahkemesinin 25.01.2023 tarihli ve 2022/374 Esas, 2023/39 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, açıklanan gerekçeye göre Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

02.10.2023 tarihinde karar verildi.