YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2012/6142
KARAR NO : 2012/27280
KARAR TARİHİ : 13.12.2012

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi
Suç : Taksirle yaralama
Hüküm : Sanıklar için ayrı ayrı, 5237 sayılı TCK’nın 89/1, 62/1, 51, 51/3-7, 53. maddeleri uyarınca; erteli mahkûmiyet.

Taksirle yaralama suçundan sanıkların mahkûmiyetine ilişkin hükümler, sanıklar tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıkların eksik inceleme yapıldığına, mahkûmiyete yeterli delil bulunmadığına, cezanın paraya çevrilmesi gerektiğine ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1) Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 07/07/2009 tarih 2009/9-62-191 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından TCK’nın 61/1. maddesinin (g) bendinde yer alan “failin güttüğü amaç ve saik” kıstası uygulanamayacağı ve kastın yoğunluğundan söz edilemeyeceği dikkate alınmaksızın, temel cezanın belirlenmesinde kast durumu, amaç ve saikin gerekçe olarak gösterilmesi,
2) 5237 sayılı TCK’nın 53/1-2. maddesindeki hak yoksunluklarının taksirli suçlarda uygulama olanağı bulunmadığı gözetilmeden, anılan madde ile hak yoksunluğuna hükmedilmesi,
Kanuna aykırı, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olup, hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, bu hususların yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, sanıklara verilen temel cezanın belirlenmesinde gösterilen diğer gerekçeler yasal ve yeterli olmakla, hükmün (B-1) ve (C-1) fıkralarından “sanığın kast durumu, sanığın amacı ve saiki” kelimelerinin ve TCK’nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin B fıkrasının 7. ve C fıkrasının 7. bentlerinin hükümlerden çıkartılması suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA,13.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.