YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2012/6084
KARAR NO : 2012/28815
KARAR TARİHİ : 27.12.2012

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Suç : Taksirle öldürme
Hüküm : Sanık … hakkında beraat,

Taksirle öldürme suçundan sanık …’nun mahkûmiyetine ilişkin hüküm sanık … ve katılanlar vekili tarafından, sanık …’nın beraatine ilişkin hüküm, katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
A) Sanık …’nun temyiz talebinin incelenmesinde:
27.04.2009 tarihinde tebliğ edilen hükmün, süresinden sonra 06.05.2009 tarihinde temyiz edildiği anlaşıldığından, sanığın temyiz isteğinin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 317. maddesi uyarınca isteme uygun olarak REDDİNE,
B) Katılan vekilinin sanık … hakkındaki beraat hükmüne yönelik temyiz talebinin incelenmesinde:
Yapılan yargılama sonunda suç açısından failin taksirinin bulunmadığı gerekçesi gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin eksik inceleme ile karar verildiğine, sanığın kusurlu olduğuna ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA,
C) Katılan vekilinin sanık …’nun mahkûmiyetine ilişkin hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesine gelince:
1- 02.11.2007 günü saat 15.00 sıralarında, sanık … yönetimindeki otomobiliyle yağmurlu havada ıslak zeminde Balıkesir’den Bursa yönüne seyrederken, otoyol girişi ayrımına geldiğinde, aracın hakimiyetini kaybedip yolun sağındaki bariyerlere çarparak yolda yarı döndüğü esnada, arkadan yakın mesafeden takip eden …’in motorsikletiyle arkadan çarpması ve motorun sola doğru savrulması ile arkadan aynı yönde seyretmekte olan sanık …’nın otomobiliyle motorsiklete ve sürücüsüne çarpması şeklinde gelişen olayda; sanığın asli kusurlu oluşu ve zararın niteliğine göre; 5237 sayılı TCK’nın 22. ve 61. maddesine göre cezanın belirlenmesi ve bireyselleştirilmesi şartları gözetilmeden asgari hadden ceza tayini,
2- Kabule göre de; sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının TCK’nın 50/4-1a, 52/2. maddeleri uyarınca adli para cezasına çevrilmesi ve aynı Kanunun 52/4. maddesi gereğince taksitlendirmesi yerine, sadece 50. ve 52. maddelere göre uygulama yapılması suretiyle CMK’nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,
Kanuna aykırı, katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olup, hükmün bu sebeplerden dolayı, 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 27.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.