YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2012/20429
KARAR NO : 2012/28807
KARAR TARİHİ : 27.12.2012
Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Suç : Taksirle yaralama
Hüküm : 5237 sayılı TCK’nın 89/4, 53/6. maddeleri uyarınca; mahkûmiyet
Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1) Gerekçeli karar başlığında, müşteki-sanık olan ve davaya katılmasına karar verilmeyen …’in katılan-sanık olarak gösterilmesi,
2) Olay tarihinde sanık …’in sevk ve idaresindeki otomobiliyle Bursa’dan … istikametine il yolunu takiben seyri sırasında, sola virajlı ve iniş eğimli yola dar açıyla girip karşı yol bölümüne geçerek, karşıdan normal şeridinde gelmekte olan sürücü …’in kullandığı otomobilin ön kısmına çarparak, …’in basit tıbbi müdahale ile iyileşebilecek, aracında yolcu koltuğunda oturan oğlu …’in ise, hayati tehlike geçirip, yüzünde sabit eser kalacak ve bir gözünü tamamen kaybedecek şekilde yaralanmasına neden olduğu olayda; …’in kollukta alınan 02.11.2005 tarihli ilk ifadesinde sanıktan şikayetçi olmadığına ilişkin beyanından dönmesi mümkün olmadığından, katılan …’in yaralanmasının vasfına göre, sanığın eylemine uyan 5237 sayılı TCK’nın 89/1, 3-b. maddesi gereğince sorumlu tutulması gerektiğinin gözetilmemesi,
3) Temel ceza tayin edilirken suçun işleniş şekli, meydana gelen zararın ağırlığı ile Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 07.07.2009 tarih, 2009/9-62-191 sayılı kararında da açıklandığı üzere özellikle “temel cezanın ağırlıklı olarak failin taksire dayalı kusurunun yoğunluğu” nazara alınarak, adalet ve hakkaniyet kurallarına uygun bir ceza belirlenmesi zorunlu olup, bir kişinin nitelikli biçimde yaralandığı trafik kazasının meydana gelmesinde asli ve tam derecede kusurlu bulunan sanık hakkında temel cezanın asgari hadden uzaklaşılarak belirlenmesi yerinde olmakla birlikte, kanun maddesinde öngörülen en üst hadden ceza tayin edilmek suretiyle 5237 sayılı TCK’nın 3/1. maddesinde öngörülen orantılılık ilkesine aykırı şekilde hüküm tesisi,
4) Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 07/07/2009 tarih 2009/9-62-191 sayılı kararında da açıklandığı üzere, taksirli suçlar açısından TCK’nın 61/1. maddesinin (g) bendinde yer alan “failin güttüğü amaç ve saik” kıstası uygulanamayacağı dikkate alınmadan, temel cezanın belirlenmesinde gerekçe olarak gösterilmesi,
Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı, 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 27.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.