Yargıtay Kararı 9. Ceza Dairesi 2023/6342 E. 2023/6163 K. 10.10.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2023/6342
KARAR NO : 2023/6163
KARAR TARİHİ : 10.10.2023

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2014/304 E., 2016/7 K.
SUÇLAR : Çocuğun cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Sanık hakkında Burdur Cumhuriyet Başsavcılığının 15.12.2014 tarihli iddianamesi ile beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan cezalandırılması istemi ile kamu davası açılmıştır.

2.Burdur Ağır Ceza Mahkemesinin, 14.01.2016 tarihli ve 2014/304 Esas, 2016/7 Karar sayılı kararı ile sanığın;
a) Çocuğun cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, üçüncü fıkrasının (c) bendi, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 12 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,
b) Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Kanun’un 109 uncu maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) ve (f) bendi, beşinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,
Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz isteği özetle, mağdurun soyut beyanı dışında delil olmadığına sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ve sair hususlara ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
Sanığın mağdurun babası olduğu, mağdurun yurtta kaldığı, sanık … katılan annenin olaydan önce ayrı yaşadıkları ve boşanma aşamasında oldukları, sanığın mağduru yurtta zaman zaman ziyaret ettiği, mağdur çarşı iznine çıktığında da sanık … zaman zaman karşılaştığı, olay tarihlerinde sanığın mağdura yönelik çarşı izninde tren istasyonundaki boş vagonda ve birlikte yaşadıkları süre zarfında ev içerisinde cinsel organlarına dokunma elbiseleri içinden sürtünme şeklinde basit cinsel istismar kapsamında eylemlerde bulunduğu kabul edilen olayda, mağdurun yurtta sanığın eylemlerinden arkadaşı tanığa bahsetmesi ve yurt görevlilerinin haberdar edilmesi ile intikalin gerçekleştiği anlaşılmıştır.
Dosya kapsamında bulunan deliller;
Mağdurun aşamalarda alınan beyanları,
Sanığın aşamalarda alınan savunmaları,
Mağdurun ruh sağlığının bozulduğuna ilişkin usulune uygun olmayan heyet raporu,
Mağdurda fiili livata belirtileri olmadığına ilişkin adli raporlar,
Mağdur hakkında aldırılan adli tıp raporu ile heyet raporları ve uzman görüşlerinden ibarettir.

IV. GEREKÇE
Sanık hakkında verilen hükümlerde, olayın intikal şekli ile zamanı, mağdurun aşamalarda alınan çelişkili beyanları, mağdur beyanları ile örtüşmeyen tanık anlatımları ile mağdur hakkında aldırılan adli raporlar, katılanın aşamalardaki beyanları, sanığın aşamalardaki savunmaları ile tüm dosya kapsamı nazara alındığında, sanığın üzerine atılı suçları işlediği hususunun şüphede kaldığı ve mevcut haliyle cezalandırılmasına yeter, başkaca delil bulunmadığı anlaşıldığından, müsnet suçlardan beraatleri yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Burdur Ağır Ceza Mahkemesinin, 14.01.2016 tarihli ve 2014/304 Esas, 2016/7 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

10.10.2023 tarihinde karar verildi.