YARGITAY KARARI
DAİRE : 10. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/2768
KARAR NO : 2023/8923
KARAR TARİHİ : 23.10.2023
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma
HÜKÜM : Beraat
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
A. Sanığın 25.12.2014 tarihli eylemi nedeni ile Körfez Cumhuriyet Başsavcılığının, 24.03.2015 tarihli kararı ile sanık hakkında kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verilmiştir.
B. Sanığın 29.05.2015 tarihli eylemi ihlal kabul edilerek Körfez Cumhuriyet Başsavcılığının 01.06.2015 tarihli iddianamesi ile sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 191 inci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.
C. Körfez 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.10.2015 tarihli ve 2015/518 Esas, 2015/877 Karar sayılı kararı ile dosya kapsamında ele geçen uyuşturucu madde bulunmadığından sanığın 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.
D. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca özetle; hükmün onanması yönünde karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri özetle;
Mahkemenin beraat kararına ilişkin gerekçesinde yalnızca erteleme kararının kaldırılmasına sebep olan ikinci eylemin ele alındığı, sanığın erteleme kararına sebep olan ve yakalama tutanağı, savunma, kriminal raporu, adli tıp raporu vs. delillerle sübut bulan birinci eyleminin yok sayıldığı, sanığın birinci eyleminin tek başına suç oluşturduğu halde ertelemeye tabi kılındığı, fakat yasal şartların oluşması üzerine savcılık tarafından erteleme kararı kaldırılıp kamu davası açıldığı takdirde artık mahkemenin iddianameye konu olup teknik delillerle ispat edilen birinci eyleme dair değerlendirme yapması gerektiği, maddenin lafzından sanığın işlediği sabit olan birinci suçun yok sayılarak yalnızca ikinci eyleme ilişkin değerlendirme yapılacağı şeklinde bir sonuç çıkarılmasının mümkün olmadığı, bu sebeple sanığın yakalama tutanağı, savunma, kriminal raporu, adli tıp raporu vs. delillerle sübut bulan ilk eyleminden ötürü cezalandırılması gerektiği halde beraatine karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğu ilişkindir.
III. GEREKÇE
Sanığın mahkeme savunması alındığı 11.09.2015 tarihinden temyiz incelemesinin tarihine kadar zamanaşımına uğradığı belirlenmekle, Tebliğname görüşüne iştirak olunmamıştır.
A. Sanığın yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Kanun’un 220 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.
B. 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin sanığın mahkeme huzurunda savunmasının alındığı 11.09.2015 tarihinden karar tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Körfez 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.10.2015 tarihli ve 2015/518 Esas, 2015/877 Karar sayılı kararına yönelik Cumhuriyet savcısının temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereğince BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
23.10.2023 tarihinde karar verildi.