YARGITAY KARARI
DAİRE : 10. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/21076
KARAR NO : 2023/8318
KARAR TARİHİ : 03.10.2023

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteğinin reddi

Sanığın vasisinin 02.03.2020 tarihli azilname ile Avukat …’i azletmesi karşısında temyizin süresinde olduğu anlaşıldığından Tebliğname’nin görüşüne iştirak olunmamıştır.
Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin, 04.06.2020 tarihli ve 2019/1049 Esas, 2020/986 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:
Sanık hakkında, Manavgat 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.05.2019 tarihli ve 2017/54 Esas, 2019/420 Karar sayılı kararı ile “kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak” suçlarından, 14.02.2013, 07.06.2014 ve 31.07.2014 tarihli eylemler yönünden 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci, üçüncü fıkraları uyarınca kurulan “2 yıl 2 ay 7 gün” hapis cezası, 26.02.2017 ve 03.03.2017 tarihli eylemler yönünden 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci, üçüncü fıkraları uyarınca kurulan “2 yıl 1 ay” hapis cezası, 11.04.2017 ve 20.04.2017 tarihli eylemler yönünden 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci, üçüncü fıkraları uyarınca kurulan “2 yıl 1 ay” hapis cezası ile mahkûmiyete ilişkin hükümlerin, Bölge Adliye Mahkemesince, 26.02.2017 ve 03.03.2017 tarihli eylemler ile 11.04.2017 ve 20.04.2017 tarihli eylemler hakkındaki hükümlere yönelik incelemede istinaf başvurusunun esastan reddine, 14.02.2013, 07.06.2014 ve 31.07.2014 tarihli eylemler hakkındaki hükme yönelik incelemede, sanığın 14.02.2013 tarihli eylem yönünden 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine, 07.06.2014 ve 31.07.2014 tarihli eylemler yönünden 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci, üçüncü fıkraları uyarınca “2 yıl 1 ay” hapis ile mahkûmiyete, hükmün buna yönelik olarak değiştirilmesine hükmedilmesi ve bu kararlara yönelik temyizin niteliği karşısında;
5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) ve (b) bendinde yer verilen; “İlk Derece Mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair Bölge Adliye Mahkemesi kararları”, “İlk Derece Mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezalarını artırmayan Bölge Adliye
Mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenlemeler ile incelemeye konu suçların, aynı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrası kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Manavgat 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
03.10.2023 tarihinde karar verildi.