Yargıtay Kararı 4. Ceza Dairesi 2023/10669 E. 2023/22427 K. 11.10.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2023/10669
KARAR NO : 2023/22427
KARAR TARİHİ : 11.10.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2015/315 E., 2015/416 K.
SUÇ : Hakaret
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet, temyiz isteminin reddine dair ek karar
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İade, ret, onama, bozma

Sanık … hakkında tehdit ve hakaret suçlarından, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarının, aynı Kanun’un 231 inci maddesinin onikinci fıkrası gereği itiraz yoluna tabi olduğu ve yapılan itirazın Mahallinde değerlendirildiği anlaşılmakla inceleme dışı bırakılmıştır.
Sanık … hakkında hakaret suçundan neticeten hükmolunan 1.160,00 TL adlî para cezasına ilişkin mahkûmiyet hükmünün tür ve miktarı itibarıyla 5320 sayılı Kanun’un geçici 2 nci maddesi uyarınca kesin nitelikte bulunduğu anlaşılmıştır.
Sanık … hakkında kurulan mahkumiyet hükmü ile sanık … hakkında verilen ek kararın, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun’un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanunun 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararı ile
1. Sanık … hakkında hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun(5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin birinci ve dördüncü fıkraları, 129 uncu maddesinin üçüncü fıkrası, 62, 53 ve 58 inci maddeleri uyarınca 1 ay 28 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve verilen cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,
2. Sanık … hakkında hakaret suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 125 inci maddesinin birinci ve dördüncü fıkraları, 129 uncu maddesinin üçüncü fıkrası, 62 ve 52 nci maddeleri uyarınca 1.160,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına,
3. Yerel Mahkemenin 10.12.2015 tarihli ve aynı sayılı ek kararıyla sanık …’nin temyiz başvurusu hakkında, 1412 sayılı Kanun’un 315 inci maddesinin ikinci fıkrası gereği ” hükmün kesin nitelikte olması nedeniyle temyiz talebinin reddine” karar verilmiştir.
4. Tebliğname’de sanık … hakkında hakaret suçundan kurulan hükmün bozulması yönünde görüş bildirilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
1. Katılan … vekilinin temyiz istemi, yalnızca katılan lehine vekalet ücreti takdir edilmesi gerektiğine,
2. Sanık …’nin temyiz istemi, cezanın fazla olduğu, kararın usul ve Yasaya aykırı olup bozulması gerektiğine vesaire,
3. Sanık …’ın temyiz istemi, cezanın fazla olduğu, kararın usul ve Yasaya aykırı olup bozulması gerektiğine vesaire,
İlişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Olay günü taraflar arasında çıkan tartışma sırasında, sanık …’nin katılana hitaben “Şerefsiz, o… çocuğu, ana avradını sinkaf ederim.” diyerek hakaret ettiği, sanık …’ın da katılana hitaben sinkaflı sözlerle hakaret ettiği iddia ve kabul olunmuştur.
IV. GEREKÇE
A. Sanık … Hakkında Hakaret Suçundan Kurulan Hükme Yönelik Katılan Vekilinin Temyiz Talebi Yönünden
Hükmün tür ve miktarı itibarıyla 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun’un 26 ncı maddesi ile 5320 sayılı Kanun’a eklenen geçici 2 nci maddesi uyarınca kesin nitelikte bulunduğu anlaşılmakla, katılan vekilinin temyiz isteminin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.
B. Sanık … Hakkında Hakaret Suçundan Verilen Ek Karara Yönelik Sanığın Temyiz Talebi Yönünden
Sanık hakkında hakaret suçundan hükmolunan netice cezanın türü ve miktarı gözetildiğinde 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun’un 26 ncı maddesi ile 5320 sayılı Kanun’a eklenen geçici 2 nci maddesi uyarınca hükmün kesin nitelikte bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 305 inci maddesinin birinci fıkrası gereği asıl kararın resen temyize de tabi olmadığı, aynı Kanun’un 315 inci maddesinin birinci fıkrasında yer verilen; “Temyiz isteği kanuni sürenin geçmesinden sonra yapılmış veya temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmişse veya temyiz edenin buna hakkı yoksa, hükmü temyiz olunan mahkeme bir karar ile temyiz dilekçesini reddeder.” şeklindeki düzenleme birlikte değerlendirildiğinde, ek kararda herhangi bir hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, sanığın temyiz isteği yerinde görülmemiştir.
C. Sanık … Hakkında Hakaret Suçundan Kurulan Hükme Yönelik Sanık ile Katılan Vekilinin Temyiz Talepleri Yönünden
1. Sanık hakkında tekerrüre esas alınan Kiraz Sulh Ceza Mahkemesinin 2011/275 Esas ve 2011/346 sayılı kararına konu suçun 5237 sayılı Kanun’un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesinde düzenlenen tehdit suçu olması, bu suçun hükümden sonra yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK’nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaştırma kapsamına alınması ve UYAP kayıtlarından yapılan kontrolde anılan ilama ilişkin uzlaştırma işlemlerinin yapıldığı fakat uzlaşmanın sağlanmadığının belirlenmesi karşısında; Tebliğnamedeki bu husustaki bozma görüşüne iştirak edilmemiştir.
2. Katılanın istikrarlı beyanda bulunması, tanık E.S.’nin aşamalarda katılanın beyanlarını doğrulaması, olayın meydana geliş şekli ve tüm dosya kapsamı bütün olarak değerlendirildiğinde; sanığın atılı suçu işlediğinin sabit olduğu, katılan …’ın aynı dosya kapsamında sanık sıfatıyla hakkında tehdit ve hakaret suçlarından hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmiş olması nedeniyle sunulan avukatlık hizmeti bölünemeyeceğinden katılan sıfatıyla vekalet ücretine hükmedilmesinin mümkün olmaması nedeniyle kararda hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşılmakla, sanık … ile katılan … vekilinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.
3. Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanun’a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,
Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun’da öngörülen suç tipine uyduğu,
Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,
Anlaşıldığından sair yönlerden yapılan incelemede de hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR
A. Sanık … Hakkında Hakaret Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden
Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin kararına yönelik katılan vekilinin temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,
B. Sanık … Hakkında Hakaret Suçundan Verilen Ek Karar Yönünden
Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin ek kararında, sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden ek kararın, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

C. Sanık … Hakkında Hakaret Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden
Gerekçe bölümünün (C) bendinde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararında öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık ile katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle HÜKMÜN, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
11.10.2023 tarihinde karar verildi.