YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/5182
KARAR NO : 2023/7841
KARAR TARİHİ : 24.10.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2015/561 E., 2016/139 K.
SUÇ : Banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması
HÜKÜM : Mahkumiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kaybolmuş veya hata sonucu ele geçmiş eşya üzerinde tasarruf suçundan açılan kamu davası yönünden zamanaşımı süresi içerisinde hüküm kurulması mümkün görülmüştür.
Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Denizli Cumhuriyet Başsavcılığının, 02.10.2015 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçundan cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.
2. Denizli 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.03.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçundan mahkumiyetine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz isteği,
1. Mağdurla yüzleşmek istediğine,
2. Suça konu kartın arkadaşı S. tarafından kendisine verildiğine
3. Atılı suçu kabul etmediğine,
4. Savunmasının dikkate alınmadığına ve somut bir nedene dayanmayan diğer temyiz itirazlarına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
1. Dava konusu olay; mağdurun olay günü alışveriş yaptıktan sonra kaybettiği kredi kartını ele geçiren sanığın, suça konu kredi kartı ile İnan Petrol isimli iş yerine giderek, karşılığı nakit olarak kendisine verilmek üzere, yakıt almış gibi alışveriş yapmak suretiyle atılı suçu işlediği iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE
1. 5237 sayılı Kanun’un 245 inci maddesinin birinci fıkrasında hapis cezası ile birlikte adli para cezası da düzenlendiği halde, sanık hakkında belirlenen cezada adli para cezasına hükmolunmaması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
2. Sanık hakkında 5237 sayılı Kanun’un 245 inci maddesinin birinci fıkrası ve 43 üncü maddesi uyarınca belirlenen 3 yıl 9 ay hapis cezası üzerinden, aynı Kanun’un 62 nci maddesi gereği indirim yapıldığı sırada, sonuç hapis cezasının 3 yıl 1 ay 15 gün yerine 2 yıl 13 ay 15 gün şeklinde eksik belirlenmesi, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
3. Mağdurun aşamalardaki beyanları, sanığın tevil yollu ikrarı, mesaj tespit tutanağı, 18.02.2015 tarihli kamera izleme tutanağı, Yapı Kredi Bankası’ndan sunulan 09.01.2015 tarihli cevabi yazı ve tüm dava dosyası kapsamındaki deliller birlikte değerlendirildiğinde, sanığın üzerine atılı suçu işlediğine yönelik kararda bir isabetsizlik görülmemiş, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımın, eleştiriler dışında, doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın temyiz itirazları yerinde görülmemekle, kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Denizli 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.03.2016 tarihli kararında sanığın temyiz itirazları ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz itirazlarının reddiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.10.2023 tarihinde karar verildi.