YARGITAY KARARI
DAİRE : 10. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/19255
KARAR NO : 2023/7629
KARAR TARİHİ : 13.09.2023
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2021/237 E., 2021/849 K.
SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma
HÜKÜM : Esastan ret
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz istemlerinin esastan reddiyle hükümlerin düzeltilerek onanması
Aralarındaki bağlantı sebebiyle Dairemizin 2023/12496 Esas sayılı dosyası ile birlikte inceleme yapılmıştır.
İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği
temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKİ SÜREÇ
A. Diyarbakır 6. Ağır Ceza Mahkemesi’nin, 18.01.2021 tarihli ve 2019/391 Esas, 2021/29 Karar sayılı kararı ile sanıkların uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi uyarınca 10 yıl 5 ay hapis ve 20.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
B. Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin, 15.10.2021 tarihli ve 2021/237 Esas, 2021/849 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanıklar müdafilerinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
A. Sanık … müdafiinin temyiz sebepleri özetle;
1. Sanığın mahkûmiyetine ilişkin kesin ve yeterli delil bulunmadığına,
2. Sanığın eylemi ile atılı suç arasında illiyet bağı bulunmadığına, sanığın suç işleme kastı ile hareket etmediğine ve beraat etmesi gerektiğine,
İlişkindir.
B. Sanık … müdafiinin temyiz sebepleri özetle;
1. Sanığın mahkûmiyetine ilişkin kesin ve yeterli delil bulunmadığına,
2. Delillerin hukuka uygun yöntemlerle elde edildiğine,
İlişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Temyizin kapsamına göre;
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
18.02.2019 tarihinde saat 09.00 sıralarında Kom Şube Müdürlüğünce alınan ihbarda, Lice ilçesinden 18.02.2019 tarihinde 47 PZ 075 plakalı kamyon ile saman arasına gizlenmiş yüklü miktarda uyuşturucu madde (esrar) sevkiyatı yapılacağı ihbarının alınması üzerine aynı bahse konu araç tespit edilerek durdurulduğu, bağlantılı dosya sanığı …’ın sevk ve idaresinde bulunan saman yüklü araçta yapılan aramada çuvallar içerisinde streçlenmiş bir şekilde suça konu esrarın ele geçirildiği dosya kapsamında yapılan yargılamada, bağlantılı dosya sanığı ….., ile araca saman yüklemesi yapan tanıklar …, …, …, … ve ……,’ın beyanları ile rızaen incelenen …’e ait telefonda yer alan görüntüler karşısında sanıkların uyuşturucu madde ticareti yapma suçunu işledikleri sabit görülerek mahkûmiyetlerine karar verilmiştir.
B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince, hükümlere yapılan eleştiriler dışında isabetsizlik görülmediği gerekçesiyle istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.
IV. GEREKÇE
A. İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun sübutuna, sanıklar arasındaki iştirak iradesine, ilişkin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı, delillerin hukuka uygun yöntemlerle elde edildiği, anlaşılmakla sanıklar müdafilerinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, aşağıda belirtilenler dışında hükümlerde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.
B. Sanıklar hakkında verilen gün para cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında yasal dayanak olan hükmedilen cezanın 5237 sayılı Kanun’un 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca adli para cezasına çevrilmesi yerine, sadece 52 nci maddesine göre çevrilmesi suretiyle 5271 sayılı Kanun’un 232 nci maddesinin altıncı fıkrasına muhalefet edilmesi,
C. Sanıklara verilen adli para cezasının taksitlendirilmesine ve süre verilmesine karar verildikten sonra “ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin” ihtar edilmesi gerektiği gözetilmeden 5237 sayılı Kanun’un 52 nci maddesinin dördüncü fıkrasının son cümlesine aykırı davranılmasının hukuka aykırı olduğu,
Değerlendirilmiş; her iki hususun Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanıklar müdafilerinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin, 15.10.2021 tarihli ve 2021/237 Esas, 2021/849 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, BOZULMASINA, bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 303 üncü maddesi gereği İlk Derece Mahkemesi hükümlerinin,
A. Hüküm fıkralarından “TCK’nın 52. maddesi gereğince” ibaresi çıkartılarak yerine hükme, ”5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 52 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca” ibarelerinin eklenmesi,
B. Hüküm fıkralarındaki “hüküm kesinleştikten sonra Cumhuriyet Savcılığınca tebliğ olunan ödeme emri üzerine belli süre içinde adli para cezası ödenmezse, 6545 Sayılı Yasa ile değişik 5275 Sayılı CGTİK m.106/3 gereğince infaz aşamasında re’sen gözetilmek suretiyle uygulama yapılabileceği nazara alınarak TCK m.52/4 gereğince ihtarat yapılmasına yer olmadığına.” ibarelerinin çıkarılmasına ve yerine “5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 52 inci maddesinin dördüncü fıkrası gereğince ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin ihtarına” ibaresinin eklenmesi,
Suretiyle, İlk Derece Mahkemesi hükümlerindeki hukuka aykırılıkların DÜZELTİLEREK, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Diyarbakır 6. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
13.09.2023 tarihinde karar verildi.