YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/17328
KARAR NO : 2023/8131
KARAR TARİHİ : 30.10.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2013/695 E., 2016/794 K.
SUÇLAR : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma
HÜKÜMLER : Mahkumiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

15-18 yaş aralığından bulunan mağdur …’ın alınan ifadesinde şikayetçi olmadığı ve babası mağdur …’ın da şikayetçi olmadığını beyan etmesi nedeniyle, mağdur … vekilinin hükmü temyiz hakkının bulunmadığı belirlenerek yapılan incelemede,

Sanık … hakkında hürriyeti yoksun kılma suçundan kurulan hükmün, karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Balıkesir Cumhuriyet Başsavcılığının 1612.2013 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan cezalandırılmaları istemi ile dava açılmıştır.
2. Balıkesir 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.05.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 3 yıl 4 ay hapis cezasına hükmedilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz istemi, mahkumiyete yeterli delil olmadığına, eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna, suç işleme kastı olmadığına yöneliktir.

III. OLAY VE OLGULAR
1. Dava konusu olay; temyiz dışı Emrah’ın evinin kurşunlanması olayıyla ilgili olduğunu düşündüğü mağduru olay günü görmesi üzerine diğer sanık … ile birlikte taksiye zorla bindirerek darp ettikleri iddiasına ilişkindir.
2. Mağdur …’ın alınan doktor raporunda darp izine rastlanıldığı belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE
A. Mağdur … vekili tarafından yapılan temyiz talebine yönelik;
Şikayet hakkına sahip mağdur … ile babasının sanıklardan şikayetçi olmadığı anlaşıldığından, mağdur … vekilinin temyiz isteğinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.
B. Sanık … tarafından yapılan temyiz talebine yönelik;
Olay tarihinde temyiz dışı sanık …’ın arasında husumet bulunan mağduru diğer temyiz dışı sanık … ile sanık …’nin sürücülüğünü yaptığı ticari taksiye zorla bindirerek darp etmeleri şeklinde gerçekleşen olayda, sanık …’nin aşamalarda alınan istikrarlı ifadelerinde sanıkların el işareti ile durdurmaları üzerine durduğunda olay ile karşılaştığı şeklinde savunması, mağdurun alınan ifadelerinde sanık …’nin diğer sanıklarla fikir ve eylem birliği içinde hareket ettiğine dair beyanının olmaması, temyiz dışı sanıkların alınan savunmalarında yoldan geçen bir taksiyi durdurduklarına dair beyanları ve tüm dava dosyası kapsamındaki deliller beraber değerlendirildiğinde, ticari taksi sürücüsü olan sanık …’nin temyiz dışı sanıkların mağdur …’a yönelik eylemlerinde onlarla beraber fikir ve eylem birliği içerisinde hareket etmemesine karşın, olayları baştan itibaren görmesine rağmen müdahelede bulunmadığı ve bu nedenle eyleminin müşterek faillik konumunda bulunmayıp yardım eden sıfatında olduğu gözetilmeyerek fazla ceza tayini hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR
A. Mağdur … vekili tarafından yapılan temyiz talebine yönelik;
Mağdur …’ın, 30.12.2014 tarihli tarihli duruşmada sanıklardan şikâyetçi olmadığını beyan ettiği, bu itibarla 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 237 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca kamu davasında katılan sıfatının bulunmadığı, vekilinin de katılan vekili sıfatının bulunmadığı anlaşılmakla, aynı Kanun’un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği sanık hakkındaki hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunmadığı, hükmün, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesinin birinci fıkrası gereği re’sen temyize de tabi olmadığı anlaşılmakla, mağdur … vekilinin temyiz isteğinin 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Sanık … tarafından yapılan temyiz talebine yönelik;

Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenlerle Balıkesir 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.05.2016 tarihli kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği Tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 30.10.2023 tarihinde karar verildi.