YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2012/12331
KARAR NO : 2012/25139
KARAR TARİHİ : 26.11.2012

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi
Suç : Taksirle yaralama
Hüküm : 5237 sayılı TCK’nın 89/1, 89/3-b, 62, 52. maddeleri gereğince mahkumiyet.

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Tamamen kusurlu olduğu kabul edilen sanığın katılanın yaşamsal tehlike geçirip, yüzde sabit ize, hayat fonksiyonlarını 6. derecede etkileyen kemik kırıklarına ve duyularından veya organlarından birinin işlevinin sürekli yitirilmesine neden olacak şekilde yaralanmasına neden olduğunun anlaşılması karşısında; iki sınır arasında temel ceza belirlenirken hakkaniyet kurallarına bağlı kalınması, takdirde yanılgıya düşülmemesi, adalet, hakkaniyet ve nasafet kurallarına uygun bir cezaya hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden, alt sınırdan daha fazla uzaklaşılması yerine yazılı şekilde hüküm kurulması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Taksirli suçlardan temel cezanın tayininde “kastın yoğunluğu” gerekçesinin dayanılamayacağının gözetilmemesi,
Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hüküm fıkrasının (1). bendindeki “kastın yoğunluğu” ibaresinin çıkarılması suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 26/11/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.