YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/17348
KARAR NO : 2023/22634
KARAR TARİHİ : 17.10.2023
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2018/426 E., 2019/1 K.
SUÇLAR : Göçmen kaçakçılığı, resmi belgede sahtecilik, trafik güvenliğini tehlikeye sokma
HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin reddi
Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen Bölge Adliye Mahkemesi kararının sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;
A. Resmi Belgede Sahtecilik ve Trafik Güvenliğini Tehlikeye Sokma Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden;
Sanık hakkında, Refahiye Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.10.2018 tarihli ve 2017/60 Esas, 2018/179 Karar sayılı kararı ile; resmi belgede sahtecilik ve trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçlarından, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca kurulan 2 yıl 1 ay hapis cezası ile 5237 sayılı Kanun’un 179 uncu maddesinin üçüncü fıkrası yollamasıyla aynı Kanun maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci ve 50 nci maddeleri uyarınca kurulan 6.000,00 TL adli para cezasına mahkûmiyete konu cezaların türü ve miktarı ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararı ve bu karara yönelik temyizin niteliği karşısında;
5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçların, aynı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrası kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,
B. Göçmen Kaçakçılığı Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden;
Sanık hakkında, Refahiye Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.10.2018 tarihli ve 2017/60 Esas, 2018/179 Karar sayılı kararı ile göçmen kaçakçılığı suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 79 uncu maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, ikinci fıkrasının (a) ve (b) bentleri, 62 nci maddeleri uyarınca kurulan ” 8 yıl 1 ay 15 gün hapis ve 75.000,00TL” adli para cezasına konu cezanın türü ve miktarı ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararı ve bu karara yönelik temyizin niteliği karşısında;
Ayrıntıları, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 10.10.2019 tarihli ve 2019/9.MD-355 Esas, 2019/596 Karar sayılı kararında açıklandığı üzere; sanığın yokluğunda verilen ve usûlüne uygun şekilde tebliğ edilen karara karşı, 5271 sayılı Kanun’un 291 inci maddesinin birinci fıkrasında belirlenen kanunî süre içerisinde 07.02.2019 tarihli temyiz sebebi içermeyen dilekçe ile temyiz isteminde bulunduğu; temyiz nedenlerinin bulunması gerektiğini içeren tebligat yapılmasına rağmen aynı Kanun’un 295 inci maddesinin birinci fıkrasında öngörülen 7 günlük kanunî süre içerisinde temyiz nedenlerini içeren gerekçeli temyiz dilekçesini sunmadığı anlaşılmakla, sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Refahiye Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
17.10.2023 tarihinde karar verildi.