YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2023/9725
KARAR NO : 2023/3253
KARAR TARİHİ : 01.06.2023
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2022/695 E., 2022/792 K.
SUÇ : Muhafaza görevini kötüye kullanma
HÜKÜM : Beraat
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi uyarınca temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Sanık hakkında Antalya Cumhuriyet Başsavcılığının, 15.10.2015 tarihli ve 2015/22259 Esas sayılı iddianamesiyle, alacaklı bankaya olan kredi borcunu ödemeyen şüpheli aleyhine başlatılan icra takibi neticesi aracına rehin konulduğu, takibin devamında ele geçirilen aracın yapılan kıymet takdirinde bir kısım parçasının eksik bir kısmınında hasarlı olduğunun tespiti ile yedieminliğin suistimal edildiği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 289/1.ve 53. maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.
2. Antalya 10. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.02.2016 tarihli ve 2015/757 Esas 2016/88 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında muhafaza görevini kötüye kullanma suçundan 5237 sayılı Kanun’un 289/1-2, 62, 50 ve 52. maddeleri uyarınca hapisten çevrili 1.000,00 TL ve doğrudan 820,00 TL adlî para cezaları ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
3. Yukarıda anılan kararın sanık ve o yer Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 6. Ceza Dairesinin, 03.06.2021 tarihli ve 2020/9567 Esas, 2021/10592 Karar sayılı kararıyla; ”muhafaza edilmek üzere teslim olmaması, suçun unsurlarının oluşmaması’ nedenleriyle bozma kararı verilmiştir.
4.Bozma üzerine Antalya 10. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.01.2022 tarihli ve 2021/443 Esas 2022/42 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında muhafaza görevini kötüye kullanma suçundan 5237 sayılı Kanun’un 289/1-2, 62, 50 ve 52. maddeleri uyarınca hapisten çevrili 1.000,00 TL ve doğrudan 820,00 TL adli para cezaları ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
5. Yukarıda anılan kararın sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 6. Ceza Dairesinin, 31.10.2022 tarihli ve 2022/7883 Esas, 2022/14806 Karar sayılı kararıyla; ”Resmen teslim şartının gerçekleşmemesi, suçun unsurlarının oluşmaması’ nedenleriyle bozma kararı verilmiştir.
6. Bozma üzerine Antalya 10. Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.11.2022 tarihli ve 2022/695 Esas, 2022/792 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında muhafaza görevini kötüye kullanma suçundan 5271 sayılı Kanun’un 223/2-a maddesi uyarınca beraat kararı verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan vekilinin temyiz istemi, suçun sübut bulduğuna, mahkûmiyet kararı verilmesi gerektiğine, ilişkindir
III. OLAY VE OLGULAR
1-Muhafaza edilmek üzere rehinli veya hacizli malın resmen teslim edilmesi gerektiği ancak somut olayda sanığa rehinli malın resmen teslim edilmemiş olması nedeniyle suçun unsurlarının oluşmayacağının tüm dosya kapsamı ile sabit olduğu Yerel Mahkemece kabul edilmiştir.
2. Kıymet takdir tutanağı, katılan beyanı ve sanık savunması dosyada bulunmaktadır.
3. Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (3) ve (5) numaralı paragraflarda bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilâmlarına uyulduğu ve gereğinin yerine getirildiği belirlenmiştir.
IV. GEREKÇE
Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.
V. KARAR
Antalya 10. Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.11.2022 tarihli ve 2022/695 Esas, 2022/792 Karar sayılı kararına yönelik katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden, temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün Tebliğname’ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 01.06.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.