YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2013/12390
KARAR NO : 2013/30780
KARAR TARİHİ : 25.12.2013

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Suç : Taksirle yaralama
Hüküm : TCK’nın 89/4, 22/3, 50/1-a, 52/2-4, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
143 promil alkollü olduğu anlaşılan sanığın eyleminin TCK’nın 179/2-3 maddesinde düzenlenen trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçunu oluşturacağından, atılı suç ile ilgili olarak bu konuda iddianame düzenlenmesi için Cumhuriyet Başsavcılığına suç ihbarında bulunulabileceği değerlendirilmiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre sanığın, bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Olaydan yaklaşık iki saat sonra düzenlenen rapordan 143 promil alkollü olduğu anlaşılan sanığın, olay günü saat 18:45 sıralarında, gece vakti, yerleşim yeri sınırlarında, iki yönlü yol üzerinde, sevk ve idaresindeki aracı ile seyri sırasında, olay mahallinde bulunan kontrolsüz kavşağa geldiğinde, istikametine göre sağ taraftan gelmekte olan mağdur …’ün yönetimindeki otomobille çarpışması şeklinde meydana gelen olayla ilgili olarak, mağdurlardan … ve … hakkında Darıca Farabi Devlet Hastanesi Başhekimliği tarafından düzenlenen 10/01/2011 tarihli adli muayene raporlarında, mağdurların basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek derecede yaralandıkları ve mağdurların kovuşturma sırasında 01/06/2011 tarihli ifadelerinde sanıktan şikayetçi olmadıkları, TCK’nın 89/5. maddesinde, bilinçli taksir ile dahi olsa TCK’nın 89/1 maddesindeki yaralanmaların şikayete tabi olduğunun belirtildiği, bu kapsamda sanık hakkında açılan davanın şikayet yokluğu nedeniyle düşürülmesine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması;
Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden, sanık hakkında açılan davanın TCK’nın 73/4. ve CMK’nın 223. maddeleri gereğince DÜŞMESİNE, 25/12/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.