YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/11273
KARAR NO : 2023/796
KARAR TARİHİ : 23.02.2023
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2016/47 E., 2016/45 K.
SUÇ : Hayvanın tehlike yaratabilecek şekilde … bırakılması
HÜKÜM : Düşme
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma
Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 … maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 … maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun ( 5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. … Cumhuriyet Başsavcılığının 20.01.2016 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında hayvanın tehlike yaratabilecek şekilde … bırakılması suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 177 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.
2. … Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.02.2016 tarihli ve 2016/47 Esas, 2016/45 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında taksirle yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun’un 73 üncü maddesinin dördüncü fıkrası ve 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca kamu davasının düşmesine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Cumhuriyet savcısının temyiz isteği, kontrol altına alınmasında ihmal gösterilen hayvanın mağduru ısırarak basit tıbbi müdahale gerektirecek biçimde yaralanmasına sebebiyet vermesi şeklinde gelişen olayda, hayvan sahibi olan sanığın eyleminin taksirle yaralama ve hayvanı tehlike yaratabilecek şekilde … bırakma suçlarını oluşturduğu, mağdurun söz konusu olay nedeniyle şikayetçi olmadığı, 5237 sayılı Kanun’un 44 üncü maddesi uyarınca gözetimi altında bulunan köpeğinin kontrol altına alınmasında ihmal göstermek suretiyle mağdurun yaralanmasına neden olan sanığın aynı Kanun’un 177 nci maddesinde yazılı suçtan cezalandırılması gerektiği gözetilmeden, yasal ve yeterli olmayan gerekçeyle yalnızca taksirle yaralama suçundan şikayetten vazgeçme nedeniyle düşme kararı verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
1. Dava konusu olay, sanığın gözetimi altında bulunan hayvanın kontrol altına alınmasında ihmal göstermesi sonucu mağdurun bacağını ısırdığı iddiasına ilişkindir.
2. 10.01.2016 tarihli olay tutanağında, … Devlet Hastanesinden arayan bir görevlinin adli rapor olduğunu bildirmesi üzerine hastaneye gidildiği, mağdurun, komşusunun evinin altında bulunan kömürlükten kömür almaya gittiği esnada orada bulunan köpeğin ısırması sonucu bacağından yaralandığını beyan ettiği tespit edilmiştir.
3. 10.01.2016 tarihli mağdur hakkındaki adli raporda, mağdurun sol diz altında 5 cm, 2,5 cm, 3 cm ve 1cm’lik açık yara ve sıyrık, basit tıbbi müdahale ile giderilir şeklinde tespit yapılmıştır.
IV. GEREKÇE
1. 5271 sayılı Kanun’un 175 … maddesinin ikinci fıkrası uyarınca duruşma günü belirlenerek, hazır bulunması gereken kişilerin çağrılması ve aynı Kanun’un 182 nci ve devamı maddeleri gereğince duruşma yapılması gerektiği gözetilmeden, duruşma açılmadan tensip kararı ile dosya üzerinden yazılı şekilde karar verilmesi,
2. Oluşa, tüm dosya kapsamına ve kovuşturma yapılmasına yer olmadığına kararı verildiği de nazara alındığında, sanığa ait köpeğin, mağdurun bacağını ısırdığı olayda zarar suçu olan taksirle yaralama suçundan şikayet yokluğu nedeniyle sanığın mahkumiyeti yoluna gidilememesi halinde, bir tehlike suçu olarak 5237 sayılı Kanun’un 177 nci maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen ve şikayete tabi bulunmayan “hayvanın tehlike yaratabilecek şekilde … bırakılması veya kontrol altına alınmasında ihmal gösterilmesi” suçundan hüküm kurulması gerektiği ve hüküm tarihinden sonra 02.12.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun’un 12 nci madde ile değişik 5237 sayılı Kanun’un 75 … maddesi uyarınca aynı Kanun’un 177 nci maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen suçun ön ödeme kapsamına alındığı nazara alınarak, sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
3. Dairemizin 2020/2463 Esas sayılı dosyasında 01.10.2020 tarihli kararla, somut norm denetimi yoluyla iptal istemli başvuru üzerine Anayasa Mahkemesinin 14.01.2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 sayılı Kararı ile 5271 sayılı Kanun’a 17.10.2019 tarih ve 7188 sayılı Kanunun 31 … maddesiyle eklenen geçici 5 … maddesinin “01.01.2020 tarihi itibariyle…hükme bağlanmış ve kesinleşmiş dosyalarda…basit yargılama usulü uygulanmaz” bölümündeki “hükme bağlanmış” ibaresinin Anayasanın 38 … maddesine aykırı olduğuna ve iptaline karar verilmiştir.
2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 38 … maddesinde suçun kanuniliği ve cezanın kanuniliği güvence altına alınmıştır. Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 7 nci maddesinin birinci fıkrasında da aynı güvencelere yer verilerek “lehe kanunun uygulanması ilkesi” benimsenmiştir.
Maddi ceza hukukuna ilişkin hükümler içeren basit yargılama usulünün “hükme bağlanmış dosyalarda” uygulanmasını engelleyen 5271 sayılı Kanun’un geçici 5 … maddesinin (d) bendindeki “hükme bağlanmış” ibaresinin basit yargılama usulü yönünden Anayasa Mahkemesi tarafından iptal edilmesi nedeniyle temyiz davasına konu dosyalarda lehe hükümler içeren 5271 sayılı Kanun’un 251 … maddesinin üçüncü fıkrasının uygulanması imkanının doğması ve bu konuda mahkemesince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,
Nedenleriyle sanık hakkında ilk derece mahkemesince kurulan hüküm hukuka aykırı bulunmuştur.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle … Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.02.2016 tarihli ve 2016/47 Esas, 2016/45 Karar sayılı kararına yönelik Cumhuriyet savcısının temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 … maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.02.2023 tarihinde karar verildi.