YARGITAY KARARI
DAİRE : 10. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/16570
KARAR NO : 2023/7825
KARAR TARİHİ : 18.09.2023
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2021/734 E., 2021/764 K.
SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz istemlerinin esastan reddiyle hükmün onanması
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.
Sanığın duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKİ SÜREÇ
A. Denizli 5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 18.02.2021 tarihli ve 2020/185 Esas, 2021/94 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) bendi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi ve 58 inci maddesi uyarınca 15 yıl hapis ve 30.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve sanık hakkında ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.
B. Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 26.04.2021 tarihli ve 2021/734 Esas, 2021/764 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan ve re’sen de istinafa tabi olan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.
C. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca özetle; hükümde hukuka aykırılık bulunmadığından temyiz istemlerinin reddi ile hükmün onanması yönünde karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle;
1. Suçun sübutuna ve vasfına,
2. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine,
3. Eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturacağına,
4. Delil değerlendirmesinin hatalı yapıldığına,
5. Sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine,
6. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna,
ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Temyizin kapsamına göre;
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
Hakkında istihbari bilgi bulunan sanığın, alınan arama emrine istinaden evinde yapılan aramada 3 paket esrar, 5 paket metamfetamin, 1 adet cam şişe içerisinde metamfetamin, 1 paket sentetik kannabinodin ele geçirildiği olayda; ele geçen uyuşturucu maddelerin cinsi, miktarı, ele geçirildikleri yer, bu maddelerle birlikte esrar ve metamfetamin öğütmede kullanılan aparatların ele geçirilmesi, sanığın kısmi ikrarı, dava dışı diğer sanıkların beyanları, olay ve ev arama, yakalama tutanakları, kriminal raporlar ve tüm dosya kapsamına göre; sanığın üzerine atılı uyuşturucu madde ticareti yapma suçunu işlediğinden mahkûmiyetine, ele geçen uyuşturucu maddeler arasında sentetik kannabinoid maddesi de bulunduğundan 5237 sayılı Kanun’un 188 inci maddesinin dördüncü fıkrasının (a) bendi gereğince cezasında artırım yapılmasına karar verilmiştir.
B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince, hükümde isabetsizlik görülmediği gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
IV. GEREKÇE
İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun sübutuna ve vasfına, sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmamasına, 5237 sayılı Kanun’un 188 inci maddesinin dördüncü fıkrasının (a) bendinin uygulanmasına, delillerin hukuka uygun ve tam olarak toplandığına ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş; hükümlerde açıklanan gerekçeler tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, aşağıda belirtilen dışında hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.
Sanık hakkında ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanması kabul edilmiş ise de; ikinci kez tekerrür uygulamasına esas alınan Denizli 11. Asliye Ceza Mahkemesinin 2018/22 Esas 2018/393 Karar sayılı ilamında birinci kez tekerrür uygulamasına esas alınan Denizli 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 2006/186 Esas ve 2007/607 Karar sayılı ilamının suç tarihinin 05.04.2006, sanığın doğum tarihinin ise 25/07/1990 olması karşısında fiili işlediği sırada onsekiz yaşını doldurmamış olan kişilerin işlediği suçlar dolayısıyla
tekerrür hükümlerinin uygulanmasının hukuka aykırı olduğu, ancak sanığın UYAP’tan alınan adli sicil kaydının incelenmesinde Denizli 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 07.06.2018 tarihli, 2018/243 Esas ve 2018/520 Karar sayılı ilamının ikinci kez tekerrüre esas alınmasının mümkün olduğu anlaşılmakla, hukuka aykırılığın Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık ve müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 26.04.2021 tarihli ve 2021/734 Esas, 2021/764 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, BOZULMASINA; bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 303 üncü maddesi gereği İlk Derece Mahkemesi hükmünün,
Sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin 2 numaralı bendinin 13 üncü paragrafının çıkartılarak yerine; “Sanık hakkında Denizli 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 07.06.2018 tarihli, 2018/243 Esas ve 2018/520 Karar sayılı ilamı ile hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan dolayı hükmolunan 5 ay hapis cezasının 05.10.2018 tarihinde kesinleştiği ve önceden işlenen bu suçtan dolayı verilen hükümden sonra yasal süresi içerisinde sanığın bu suçu işlediği anlaşıldığından, sanık hakkında hükmolunan hapis cezasının 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun’un (5275 sayılı Kanun) 108 inci ve 5237 sayılı Kanun’un 58 inci maddesinin altıncı, yedinci ve sekizinci maddeleri gereğince mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına, sanığın müsnet ilamına göre ikinci kez mükerrir olduğu anlaşılmakla, cezanın infaz aşamasında 5275 sayılı Kanun’un 108 inci maddesinin üçüncü fıkrası maddesi hükmünün gözetilmesine,” ibaresinin eklenmesi,
Suretiyle, İlk Derece Mahkemesi hükmündeki hukuka aykırılığın DÜZELTİLEREK, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme taleplerinin REDDİNE,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Denizli 5. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
18.09.2023 tarihinde karar verildi.