Yargıtay Kararı 2. Ceza Dairesi 2023/1031 E. 2023/3239 K. 01.06.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2023/1031
KARAR NO : 2023/3239
KARAR TARİHİ : 01.06.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2021/543 E., 2022/146 K.
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Karacabey Cumhuriyet Başsavcılığının 29.12.2010 tarihli ve 2010/946 Esas numaralı iddianamesi ile sanık hakkında, suç tarihinde saat 05.50 sıralarında şikâyetçiye ait inşaattan 5 adet inşaat demirini el arabasına yüklerken yakalanması şeklindeki eylemi nedeniyle hırsızlık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142/1-e, 143, 35, 53. maddeleri uyarınca cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır.
2. Karacabey 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.04.2016 tarihli ilk kararı ile sanık hakkında hırsızlık suçundan sonuç ceza olarak 5 ay 25 gün hapis cezasını içeren mahkûmiyet hükmünün kurulduğu, anılan kararın sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 14.10.2021 tarihli ve 2021/11244 Esas, 2021/16837 Karar sayılı kararı ile; “sanık hakkında, denetim süresinde kasten yeni bir suç işlemesi nedeniyle hükmün açıklanmasına karar verilirken 5271 sayılı CMK’nun 195/1. maddesine göre sanığa yokluğunda karar verilebileceği ihtarını içeren usulüne uygun meşruhatlı davetiye çıkarılarak duruşmaya çağrılması gerekirken, sanığa CMK’nın 176/2, 206/1, 98/3. maddeleri gereğince davetiye çıkarılarak sanığın savunması alınmadan yazılı şekilde karar verilmesi suretiyle hükmün açıklandığı anlaşılmakla; 5271 sayılı CMK’nın 307/1. maddesine aykırı olarak sanığın savunma hakkının kısıtlanması,” nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.
3.Karacabey 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.04.2022 tarihli ve 2021/543 Esas, 2022/146 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 142/1-e, 143/1, 35, 62. maddeleri uyarınca 5 ay 25 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve aynı Kanun’un 53. maddesi gereği hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz istemi; zamanaşımı sürelerinden faydalanmak istediğine ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
1. Sanığın suç tarihinde gece vakti, şikâyetçiye ait inşaattan 5 adet inşaat demirini el arabasına yüklerken yakalandığı, Yerel Mahkemece kabul edilmiştir.
2. Sanık aşamalardaki savunmalarında atılı suçu ikrar etmiştir. Kolluk görevlilerince düzenlenen 25.12.2010 tarihli Olay Yakalama ve Muhafaza Altına Alma ile Takdir Kıymet Tutanakları dosyada mevcuttur.
3. Yerel Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (2) numaralı paragrafta bilgisine yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verildiği ve gereğinin yerine getirildiği belirlenmiştir.
IV. GEREKÇE
5237 sayılı Kanun’un 66/1-d, 66/2, 67/4. maddelerine göre hesaplanan zamanaşımı sürelerinin dolmadığı, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların, doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiş, kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Karacabey 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.04.2022 tarihli ve 2021/543 Esas, 2022/146 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 01.06.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.