YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/9757
KARAR NO : 2023/3264
KARAR TARİHİ : 01.06.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2016/167 E., 2016/463 K.
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi uyarınca temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının 08.02.2016 tarihli ve 2016/6677 Esas Numaralı iddianamesi ile sanık hakkında; şikâyetçinin park ettiği aracı gece düz kontak yaparak çalması şeklindeki eylemi nedeniyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142/2-h, 143, 58/6 ve 53/1. maddeleri gereğince hırsızlık suçundan cezalandırılmasına karar verilmesi istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. Ankara 16. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.06.2016 tarihli ve 2016/167 Esas, 2016/463 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 142/2-h ve 62/1. maddeleri uyarınca 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun’un 53/1. maddesi gereği hak yoksunluklarının uygulanmasına ve cezanın 58/6. maddesi gereği mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
1.Sanık müdafiinin temyiz nedeni; sanığın … isimli şahsın eşya taşımasına yardım etmek için suça konu araca bindiği ve aracın çalıntı olduğunu bilmediği, suça sürüklenen çocuğun ayrı yürütülen yargılaması sırasında verdiği ifadelerin kabul edilemeyeceği, sanığın atılı suçu işlediğine dair delil olmadığı, sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.
2.Sanığın temyiz nedeni; temyiz etme iradesine ve re’sen dikkate alınacak sebeplere ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
1. Sanığın, hakkında ayrı soruşturma yürütülen suça sürüklenen çocuk … ile birlikte şikâyetçinin kilitli şekilde park ettiği aracını düz kontak yaparak çaldığının tüm dosya kapsamı ile sabit olduğu Yerel Mahkemece kabul edilmiştir.
2.Sanık savunmasında atılı suçu inkâr etmiştir. 03.02.2016 tarihli kamera görüntüleri çözümünü de içeren tutanak, suça sürüklenen çocuk …’ın Ankara 4. Çocuk Mahkemesinin 2016/83 Esas sayılı dosyasında verdiği savunmaya ilişkin dosya evrakları dava dosyasında mevcuttur.
IV. GEREKÇE
Dosya kapsamında yer alan 03.02.2016 tarihli tutanak, olay günü sanığın yanında olduğunu belirttiği suça sürüklenen çocuk …’ın Ankara 4. Çocuk Mahkemesinin 2016/83 Esas sayılı dosyasında verdiği savunma, sanığın savunmasında olay günü evine geldiğini ve aracına bindiğini belirttiği … isimli şahsa ilişkin bilgi verememesi hususları birlikte değerlendirildiğinde; yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık ve müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara 16. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.06.2016 tarihli ve 2016/167 Esas, 2016/463 Karar sayılı kararında sanık ve müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık ve müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 01.06.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.