YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/10235
KARAR NO : 2023/3252
KARAR TARİHİ : 01.06.2023
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2013/166 E., 2016/369 K.
SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi uyarınca temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Ürgüp Cumhuriyet Başsavcılığının 29.09.2013-21.08.2015 tarihli ve 2013/921-2015/509 Esas sayılı iddianameleriyle sanıklar hakkında, gece vakti, katılan …’a ve işletmeciliğini yaptığı otelde kalan şikâyetçiler … ile …’a ait bir kısım eşyayı çalmaları şeklindeki eylemleri nedeniyle hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlâli suçlarından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142/1-b, 143, 116/2-4 ve 53/1. maddeleri gereğince ayrı ayrı cezalandırılmalarına karar verilmesi istemiyle kamu davaları açılmıştır.
2. Ürgüp Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.03.2016 tarihli ve 2013/166 Esas, 2016/369 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında ayrı ayrı şikâyetçiler … ile …’a karşı hırsızlık suçundan 5237 sayılı Kanun’un 142/1-b, 62/1. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis, konut dokunulmazlığını ihlal suçundan 116/1, 119/1-c, 62. maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezaları, katılan …’a karşı hırsızlık suçundan ise ayrı ayrı 5237 sayılı Kanun’un 142/1-b, 62/1. maddeleri uyarınca 1 yıl 13 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına, 53/1. maddesi gereği hak yoksunluklarının uygulanmasına ve sanık … hakkında aynı Kanun’un 58. maddesi gereği cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık …’in temyiz istemi, temyiz talebinden ibarettir.
Sanık …’in temyiz istemi ise; beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
1.Sanıkların tespit edilemeyen bir saat diliminde katılanın işlettiği otelde konaklayan şikâyetçilere ait 2 adet cep telefonu ile1 adet tableti, katılana ait 2 şişe viskiyi çaldıklarının ve zararı gidermediklerinin tüm dosya kapsamı ile sabit olduğu Yerel Mahkemece kabul edilmiştir.
2.Olay yeri inceleme raporu, CD çözüm tutanağı, sanıkların savunmaları, şikâyetçilerin ve katılanın beyanları dosyada bulunmaktadır.
IV. GEREKÇE
1.Sanık … hakkında tekerrüre esas alınan Erzincan 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2010/309 Esas, 2011/52 Karar sayılı mahkumiyetine konu suçun 5237 sayılı Kanun’un 165/1. maddesinde yazılı ”suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi” suçuna ait olduğu ve 24.10.2019 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanun’un 26. maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun’un 253. maddesi ile uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş olup, 5237 sayılı Kanun’un 165/1. maddesinde düzenlenen suçun uzlaşma kapsamına alındığı ve sanığın başka da tekerrüre esas alınabilecek sabıkası olmadığının anlaşılması karşısında, tekerrüre esas alınan bu ilam sebebi ile uyarlama yargılaması yapılarak sonucuna göre sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
2.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından sanıkların yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.
V. KARAR
Ürgüp Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.03.2016 tarihli ve 2013/166 Esas, 2016/369 Karar sayılı kararına yönelik sanıklar tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden, temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin Tebliğname’ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 01.06.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.