Yargıtay Kararı 8. Ceza Dairesi 2021/7681 E. 2023/888 K. 28.02.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/7681
KARAR NO : 2023/888
KARAR TARİHİ : 28.02.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2014/392 E., 2016/209 K.
SUÇLAR : Köy tüzel kişiliğine ait veya köylünün ortak yararlanmasındaki taşınmazlara tecavüz
HÜKÜMLER : Beraat
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmi onama, kısmi bozma

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 … maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 … maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Sanıklar hakkında Ürgüp Cumhuriyet Başsavcılığının 18/07/2014 tarihli iddianamesiyle köy tüzel kişiliğine ait veya köylünün ortak yararlanmasındaki taşınmazlara tecavüz suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 154 üncü maddesinin ikinci fıkrası ve 53 üncü maddesi gereğince cezalandırılmaları için kamu davası açılmıştır.
2. Ürgüp 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.02.2016 tarihli ve 2014/392 Esas, 2016/209 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında köy tüzel kişiliğine ait veya köylünün ortak yararlanmasındaki taşınmazlara tecavüz suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan Hazine temsilcisinin temyiz isteği; somut bir nedene dayanmamaktadır.

III. OLAY VE OLGULAR
1. Dava konusu olay, sanıkların köy tüzel kişiliğine ait mera parsellerini ekip biçerek tecavüz suçunu işledikleri iddiasına ilişkindir.
2. Mahkemece yapılan keşif sonrası düzenlenen … bilirkişi raporları ile sanıkların tecavüz ettikleri mera parselleri ve yüzölçümleri kroki ile belirlenmiş ancak … bilirkişi raporlarına göre; sanıkların, kullandıkların yerlerin mera olduğunu öğrendikten sonra kullanmayı bıraktıkları, dava konusu arazi üzerinde çok yıllık bitkinin bulunmadığı, suça konu taşınmazların işlenmemiş ve bakımsız bir durumda oldukları, tarımsal faaliyet yapılmadığı ve terk edilmiş durumda oldukları tespit edilmiştir.

IV. GEREKÇE
A. Sanıklar … … …, …, …, …, …, …, …, … hakkında verilen hükümler yönünden yapılan incelemede;
1. Dava dosyası kapsamına göre, sanıkların aşamalarda değişmeyen ve aksi kanıtlanamayan savunmaları ile üzerilerine atılı suçlamaları reddetmeleri ve mahkememizce yapılan keşif sonrası düzenlenen bilirkişi raporu ile suça konu taşınmazların işlenmemiş ve terk edilmiş durumda olduklarının tespit edilmesi karşısında; sanıklar tarafından suçun işlenmediğinin … olması nedeniyle sanıklar hakkında verilen beraat kararlarında hukuka aykırılık görülmemiştir.
2. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan Hazine temsilcisinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.
B. Sanıklar …, …, … hakkında verilen hükümler yönünden yapılan incelemede;
1. Sanıkların yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Kanun’un 154 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.
2. 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin sanıklardan …’nin ilk sorgu tarihi olan 27.10.2014 tarihinden, sanıklardan …’ın ilk sorgu tarihi olan 29.09.2014 tarihinden, sanıklardan …’un ilk sorgu tarihi olan 07.11.2014 tarihinden temyiz incelemesi tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

C. Sanıklar … ve … hakkında verilen hükümler yönünden yapılan incelemede;
Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi’nden temin olunan güncel nüfus kayıt örneğine göre sanıklardan …’ın hüküm tarihinden önce 01.12.2015 tarihinde, sanıklardan …’un hükümden sonra 06.08.2016 tarihinde vefat ettiklerinin anlaşılması karşısında, bu durumun Mahkemece araştırılarak 5237 sayılı Kanun’un 64 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca sanıklar hakkında açılan kamu davalarının düşürülüp düşürülmeyeceğinin karar yerinde değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu anlaşılmıştır.

V. KARAR
A. Sanıklar … … …, …, …, …, …, …, …, … hakkında verilen hükümler yönünden yapılan incelemede,
Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenlerle Ürgüp 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.02.2016 tarihli ve 2014/392 Esas, 2016/209 Karar sayılı kararına yönelik katılan Hazine temsilcisi tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan Hazine temsilcisinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
B. Sanıklar …, …, … hakkında verilen hükümler yönünden yapılan incelemede;
Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenle Ürgüp 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.02.2016 tarihli ve 2014/392 Esas, 2016/209 Karar sayılı kararına yönelik katılan Hazine temsilcisinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 … maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanıklar hakkındaki kamu davalarının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,
C.Sanıklar … ve … hakkında verilen hükümler yönünden yapılan incelemede;
Gerekçe bölümünde (C) bendinde açıklanan nedenlerle Ürgüp 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.02.2016 tarihli ve 2014/392 Esas, 2016/209 Karar sayılı kararına yönelik katılan Hazine temsilcisinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 … maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 28.02.2023 tarihinde karar verildi.