Yargıtay Kararı 1. Ceza Dairesi 2023/1774 E. 2023/6264 K. 17.10.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2023/1774
KARAR NO : 2023/6264
KARAR TARİHİ : 17.10.2023

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2020/978 E., 2022/2014 K.
SUÇ : Nitelikli kasten öldürme
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 … maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 … maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Gaziantep 5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 28.02.2020 tarihli ve 2018/332 Esas, 2020/95 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 82 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 24 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 29.11.2022 tarihli ve 2020/978 Esas, 2022/2014 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan vekilinin ve sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 … maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
1. Katılan vekilinin temyiz istemi; haksız tahrik hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine ilişkindir.

2. Sanık ve sanık müdafiinin temyiz istemi; sanığın mahkûmiyetine yeterli delil bulunmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
Temyizin kapsamına göre;
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
1. Sanığın resmî nikahlı eşi ile maktul arasında gayriresmî ilişki olduğu, sanığın bu ilişkiden haberdar olduğunun ve rıza gösterdiğinin tanık sıfatıyla dinlenen eşi …..in, maktulün eşi müştekinin ve sanığın komşuları olan tanıkların beyanlarıyla sabit olduğu, dosya arasına alınan soruşturma dosyaları örnekleriyle aralarında önceye dayalı husumetin bulunduğunun anlaşıldığı, 02.05.2018 günü maktulün sanığın eşi ….. ile birlikte sanığın evine geldiği, maktulün kapıda beklediği, sanığın maktulün kapıda olduğunu öğrenmesiyle dışarı çıkarak maktul ile tartışmaya başladığı, maktulün de belinde bıçak olduğu, aralarında geçen boğuşma sonrası evin içerisinden aldığı bıçakla maktulü 14 kez bıçakladığı, sanığın savunmasından anlaşıldığı kadarıyla maktul henüz eks olmadan cinsel organını kestiği anlaşılmıştır.

2. Sanık savunmaları, katılan ve tanık beyanları dava dosyasında bulunmaktadır.

3. 02.05.2018 tarihli ölü muayene ve otopsi tutanağına göre maktulün ölümünün kesici delici alet yaralanmasına bağlı iç organ yaralanmasından gelişen kanama sonucu meydana geldiği belirtilmiştir.

4. Olay yeri inceleme raporu, kriminal raporlar, uzmanlık raporları, kolluk tutanakları, telefon incelemesi bilirkişi raporları, sanığa ait adlî sicil ve nüfus kayıtları dava dosyasında bulunmaktadır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE
1. İlk derece mahkemesi hükmünde haksız tahrik indirimi yapılırken asgari oran ibaresinin yerine (1/4) oranında ibaresinin yazılması düzeltilebilir maddi hata kabul edilmiştir.

2. İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, sanık ikrarı ve tanık beyanları ile sabit olduğu üzere eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, dosya içeriğinden varlığı anlaşılan, maktulden sanığa yönelen ve haksız tahrik oluşturan eylemlerin niteliği ve ulaştığı boyut dikkate alındığında aralarında başlayan tartışmada ilk haksız hareketin kimden geldiği belirlenemediği anlaşıldığından belirlenen indirim oranının isabetli olduğu, takdîri indirimin Mahkemenin takdîr yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmamasına karar verildiği anlaşıldığından anılan temyiz sebeplerinin incelenmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde (2) numaralı bentte açıklanan nedenle Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 29.11.2022 tarihli ve 2020/978 Esas, 2022/2014 Karar sayılı kararında katılan vekili, sanık ve sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Gaziantep 5. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

17.10.2023 tarihinde karar verildi.