YARGITAY KARARI
DAİRE : 7. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/15608
KARAR NO : 2023/9797
KARAR TARİHİ : 08.11.2023

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
EK KARAR SAYISI : 2020/1791 E., 2021/1850 K.
SUÇ : Çekle ilgili karşılıksızdır işlemi yapılmasına sebebiyet verme
HÜKÜM :Temyiz isteminin kabule değer sayılmamasından dolayı reddi kararı
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile ek kararın onanması

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 12.07.2021 tarihli ve 2020/1791Esas, 2021/1850 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Sanık hakkında çekle ilgili karşılıksızdır işlemi yapılmasına sebebiyet verme suçundan şikâyette bulunulmuş ve Ankara 7. İcra Ceza Mahkemesinin, 25.02.2020 tarihli ve 2019/102 Esas, 2020/103 Karar sayılı kararı ile 5941 sayılı Kanun’un 5 inci maddesinin birinci fıkrası gereğince mahkûmiyetine karar verilmiştir.

2.Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 23. Ceza Dairesinin, 20.04.2021 tarihli ve 2020/1791 Esas, 2021/1850 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümler bakımından; istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

3.Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 23. Ceza Dairesinin, 12.07.2021 tarihli ve 2020/1791 Esas, 2021/1850 Karar sayılı ek kararı ile sanık müdafiin temyiz başvurusu hakkında, 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi ve 296 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği “temyiz isteminin kabule değer sayılmamasından dolayı reddine” karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiin temyiz sebepleri; ekonomik ve sosyal durum araştırması yapılmadan karar verildiğine, alt sınırdan uzaklaşılarak mahkûmiyet kararı verilmesinin ve takdiri indirim uygulanmamasının gerekçelerinin gösterilmediğine, verilen mahkûmiyet kararının usul ve kanuna aykırı olduğuna, kararın bozulması talebine ilişkinidir.

III. GEREKÇE
5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendinde yer verilen; “Adlî para cezasını gerektiren suçlarda ilk derece mahkemelerinden verilen hükümlere ilişkin her türlü bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296 ncı maddesinin birinci fıkrasının ilgili bölümünde yer alan; “…temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş [ise] …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm birlikte değerlendirildiğinde sanığın temyiz istemi yerinde görülmemiştir.

IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 23. Ceza Dairesinin, 12.07.2021 tarihli ve 2020/1791 Esas, 2021/1850 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Ankara 7. İcra Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 23. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

08.11.2023 tarihinde karar verildi.