YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/10266
KARAR NO : 2023/5419
KARAR TARİHİ : 11.10.2023
B O Z M A Ü Z E R İ N E
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2020/489 E. 2021/985 K.
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Mardin Cumhuriyet Başsavcılığının, 08.09.2015 tarihli ve 2015/4971 Esas nolu iddianamesi ile sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142/2-h, 58 ve 53. maddeleri gereğince cezalandırılmasına karar verilmesi istemiyle kamu davası açılmıştır.
2. Mardin 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.10.2015 tarihli ve 2015/777 Esas, 2015/843 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 142/2-h, 168/1, 62, 58 ve 53. maddeleri uyarınca 3 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
3.Kararın sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay (kapatılan) 17. Ceza Dairesinin 11.02.2020 tarihli ve 2019/12113 Esas, 2020/1900 Karar sayılı kararı ile sanık … hakkında 5237 sayılı Kanun’un 168/1. maddesi bakımından hatalı indirim oranı ile uygulama yapılması ve sanığın tekerrüre esas alınan ilamının çocuk mahkumiyeti olmasına rağmen hakkında aynı Kanun’un 58. maddesinin uygulanması sebepleriyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.
4.Bozma ilamına uyan Mardin 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.09.2021 tarihli ve 2020/489 Esas, 2021/985 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 142/2-h, 168/1, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafinin temyiz talebi, sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine yöneliktir.
III. OLAY VE OLGULAR
Şikâyetçi …’nin olay tarihi olan 05.09.2015 tarihinde ablası … …’i görmek amacıyla ablasının ikametine gittiği, bu arada yeğeni olan sanık …’in de evde bulunduğu, şikâyetçi …’ın bir ara Vodafone Smart marka cep telefonunu sarj olması için pirize taktığı, bu sırada sanık …’ın da teyzesi olan şikâyetçiden habersiz bir şekilde şarjda bulunan telefonu alarak hızlıca evden çıktığı, şikâyetçi …’ın telefonunu şarja taktığı yerde bulamaması üzerine, sanık …’ın uyuşturucu bağımlısı olduğundan telefonun … tarafından çalındığını tahmin ederek kolluğa müracaatta bulunduğu, olayın akşamına sanık …’ın hırsızladığı telefonu temyiz dışı sanık …’a değerinin altında bir fiyatla 400,00 TL’ye sattığı, sanık …’ın telefonun satışını yaptıktan sonra telefonda bulunan ve de teyzesine ait olan sim kartını teyzesine getirip iade ettiği ve hatta ertesi … de telefonu teyzesine iade edeceğini belirttiği, ancak iade etmediği, daha sonra polisler tarafından yakalandığında telefonu sattığı kişiyi ve buna ilişkin kimlik ve adres bilgilerini vermek suretiyle çaldığı telefonun teyzesine teslimini sağladığı, telefonu satın … şahsın zararının sanığın annesi tarafından giderildiğinin anlaşılmakla; sanık savunmaları, şikâyetçi beyanları, tanık anlatımları, olay tutanağı, kolluk araştırma tutanakları ve tüm dosya kapsamından sanığın atılı suçu işlediği Yerel Mahkemece kabul edilmiştir.
IV. GEREKÇE
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Mardin 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.09.2021 tarihli ve 2020/489 Esas, 2021/985 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.