YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/8290
KARAR NO : 2023/6443
KARAR TARİHİ : 21.09.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2015/244 E., 2016/140 K.
SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Bartın Cumhuriyet Başsavcılığının 02.03.2015 tarihli iddianamesi ile sanıklar hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan cezalandırılmaları istemiyle dava açılmıştır.
2.Bartın 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.02.2016 tarihli kararı ile sanıklar hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan ayrı ayrı olmak üzere 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanıklar müdafinin temyiz isteği, sanıkların suçu işlemediğine, mağdur …’ın çelişkili beyanlarda bulunduğuna, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
1.Dava konusu olay, sanıkların katılan …’ın kardeşi olan …’ı kaçırırlarken sanıklara engel olmak isteyen katılan …’ı tutmak suretiyle fikir ve eylem birliği içerisinde katılanın hürriyetini kısıtlayarak atılı suçu işledikleri iddiasına ilişkindir.
2.Sanıklar hakkında …’a yönelik eylemleri nedeniyle beraat kararı verildiği, beraat kararının temyize konu edilmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE
Sanıklar hakkında, sanıkların olay günü katılan …’ın aracının önünü keserek, aracının hareket etmesini de engelledikleri anlaşılan olayda sanıklar hakkında zamanaşımı süresi içerisinde 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 223 üncü maddesi uyarınca dava açılması mümkün görülmüştür.
Katılan …’ın aşamalardaki beyanları, sanıkların aşamalardaki ikrara dönük savunmaları ve tüm dava dosyası kapsamı dikkate alındığında, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşıldığından, sanıklar müdafinin sanıkların suçu işlemediğine, mağdur …’ın çelişkili beyanlarda bulunduğuna yönelik temyiz talepleri yerinde görülmemekle, kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bartın 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.02.2016 tarihli ve 2015/244 Esas, 2016/140 Karar sayılı kararında sanıklar müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanıklar müdafinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.09.2023 tarihinde karar verildi.