YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/10159
KARAR NO : 2023/6630
KARAR TARİHİ : 26.09.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2013/541 E., 2016/229 K.
SUÇLAR : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma
HÜKÜMLER : Mahkumiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Ankara Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 05.04.2013 tarihli iddianamesi ile sanıklar hakkında başka suçlarla birlikte kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan cezalandırılmaları istemiyle kamu davası açılmıştır.
2.Ankara 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.02.2016 tarihli kararı ile sanıklar hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 6′ şar yıl hapis cezası ile mahkumiyetlerine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
1. Sanık …’ün temyiz isteği; haklarının tarafına sözlü olarak bildirilmediğine, müştekinin ifadesi alınmadan hakkında ceza tayin edildiğine, haksız yere aldığı cezanın iptal edilmesi gerektiğine, lehe hükümlerin uygulanmadığına ilişkindir.
2. Sanık …’ın temyiz isteği; herhangi bir kusuru bulunmadığına, lehine olan hükümlerin uygulanması gerektiğine, usul ve esas yönünden ve re’sen dikkate alınacak nedenlerle kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
Dava konusu olay; sanık … ile gayri resmi olarak birlikte yaşayan müştekinin, evi terkederek başka bir arkadaşının evinde kalmaya başlaması üzerine sanıkların birlikte hareket ederek, olay tarihinde işe gitmekte olan müşteki …’ nın içinde bulunduğu aracın önünü kestikleri ve sanık …’ın müşteki …’yı araçtan indirip, cebir ve tehdit kullanarak kendi araçlarına bindirdiği ve müştekiyi eve götürerek zorla alıkoymak suretiyle kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işledikleri iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE
Sanıklar hakkında 5237 sayılı Kanun’un 3 üncü ve 61 inci maddeleri gereğince temel ceza belirlenirken, aynı Kanunun 109 uncu maddesinin üçüncü fıkrasının (a) ve (b) bentlerindeki birden fazla nitelikli halin gerçekleştiği nazara alınarak, temel hapis cezasının alt sınırdan uzaklaşmak suretiyle tayin edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
1. Dosya kapsamı, müşteki beyanları, olayın kolluğa intikal şekli, kolluk görevlileri tarafından hazırlanan tutanaklar, sanıkların savunmaları ve dava dosyası kapsamındaki tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde sanıkların davaya konu eylemi gerçekleştirdiğine ilişkin ilk derece mahkemesinin gerekçesi isabetli bulunmakla, sanık …’ın, müştekinin ifadesi alınmadan hakkında ceza tayin edildiğine, haksız yere aldığı cezanın iptal edilmesi gerektiğine, sanık …’ın, herhangi bir kusuru bulunmadığına, usul ve esas yönünden dikkate alınacak nedenlerle kararın bozulması gerektiğine yönelik yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilerek, kararda hukuka aykırılık görülmemiştir.
2. Mahkeme tarafından 15.01.2014 tarihli celsede savunması alınan sanık …’a öncesinde 5271 sayılı Kanun’un 147 inci maddesindeki yasal haklarının hatırlatıldığı ve sanığın savunmasını yapacağını beyan ettiği anlaşıldığından sanığın haklarının tarafına sözlü olarak bildirilmediğine, dair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
3. Sanıklara verilen hapis cezasının süresi gözetilerek, lehe hükümlerin uygulanmamasında hukuka aykırılık bulunmamıştır.
4. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanıklar … ve …’ın, yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.02.2016 tarihli ve 2013/541 Esas, 2016/229 Karar sayılı kararında sanıklar … ve … tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden
sanıklar … ve …’ın, temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
26.09.2023 tarihinde karar verildi.