Yargıtay Kararı 8. Ceza Dairesi 2020/15015 E. 2023/6531 K. 25.09.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/15015
KARAR NO : 2023/6531
KARAR TARİHİ : 25.09.2023

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2015/129 E., 2015/265 K.
SUÇLAR : Parada sahtecilik
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteklerinin süresinde olduğu, temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Erzurum Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 01.06.2015 tarihli iddianamesi ile sanıklar hakkında parada sahtecilik suçundan cezalandırılmaları istemiyle kamu davası açılmıştır
2. Erzurum 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 30.12.2015 tarihli kararı ile;
Sanık … hakkında hakkında parada sahtecilik suçundan 3 yıl hapis ve 400,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına,
Sanık … hakkında parada sahtecilik suçundan 2 yıl hapis ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanıkların temyiz isteği; somut bir nedene dayanmamaktadır

III. OLAY VE OLGULAR
Dava konusu olay, Sanıkların paraların sahteliğini bilerek birlikte hareket ettikleri, sanık …’in mağdura ait işletmeden alışveriş yapıp 100,00 TL sahte parayı verdiği akabinde yakalandığında aynı seri numaralı 1 adet 100,00 TL sahte paranında diğer sanık … da ele geçirilmiş olduğu bu suretle sanıkların sahte paraları tedavüle sürdükleri iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE
A. Sanık … hakkında kurulan hükme yönelik
1. Tüm dava dosyası kapsamına göre; Sanığın savunması, Merkez Bankasının raporu, aynı seri numaralı iki adet 100,00 TL sahte paranın ele geçirilmiş olması tanık beyanı ve olay tutanağı birlikte değerlendirildiğinde Mahkemenin kabulünün isabetli olduğu anlaşılmış sanığın bir nedene dayanmayan temyiz isteği yerinde görülmemiş sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.
2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimd belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.
B. Sanık … Hakkında kurulan hükme yönelik
Dosya kapsamına göre; Sanığın aşamalarda değişmeyen ve diğer sanık tarafından doğrulanan atılı suçu işlemediğine yönelik savunması, mağdura verdiği sahte paranın sanık tarafından verildiğini savunması ile diğer sanıkta da mağdura verilen sahte para ile aynı seri nolu sahte paranın ele geçirilmesi adli sicil kaydında benzer suçtan mahkumiyetinin bulunmaması ve “şüpheden sanık yararlanır” ilkesi gereğince diğer sanık … ile sahte para tedavüle sürmek için birlikte hareket ettiklerine dair mahkumiyete yeter kesin ve inandırıcı delil elde edilememesi karşısında; sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR
A.Sanık … hakkında kurulan hükme yönelik
Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenle Erzurum 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 30.12.2015 tarihli kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
B. Sanık … hakkında kurulan hükme yönelik

Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenle Erzurum 2.Ağır Ceza Mahkemesinin 30.12.2015 tarihli kararına yönelik sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
25.09.2023 tarihinde karar verildi.