Yargıtay Kararı 8. Ceza Dairesi 2022/5680 E. 2023/6743 K. 28.09.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/5680
KARAR NO : 2023/6743
KARAR TARİHİ : 28.09.2023

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2022/38 E., 2022/182 K.
SUÇLAR : İftira
HÜKÜM : Beraat ve düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi kararı
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

Sanık hakkında kurulan hükmün, karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Niğde Cumhuriyet Başsavcılığının 05.08.2020 tarihli iddianamesi ile sanığın iftira suçundan cezalandırılması talep olunmuştur.
2.Niğde 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 15.10.2021 tarihli kararı ile atılı suçtan, 6.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
3.İlgili kararın sanık müdafii tarafından istinaf edilmesi üzerine, Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 04.02.2022 tarihli kararı ile, dosya üzerinden incelemede, sanığın beraatine ve düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan vekilinin temyiz isteği, suçun sabit olduğuna ilişkindir.

III. OLAYLAR VE OLGULAR
1.Dava konusu olay, sanığın, CİMER’e müracaat ederek, eşi olan katılanın 15 yaşındaki öz yeğeni … ile ilişkisinin olduğunu beyan etmek suretiyle iftira ettiği iddiasına ilişkindir.
2.08.01.2020 tarihli CİMER müracaatında, ” … … Bu kişinin eşiyim. Kendi öz yeğeniyle … … adlı 15 yaşındaki kız çocuğuyla taciz ve birlikte ilişkilerini yakaladım. … İşten çıkarılmasını istiyorum. … Bu işin de arkasını bırakmayacağım. …” şeklinde ibarelerin yer aldığı görülmüştür.
3.Sanığın benzer mahiyette Niğde İl Müdürlüğüne hitaben yazdığı 10.01.2020 tarihli dilekçesinde de, katılanın yeğenine pis şakalar yaptığını ve taciz ettiğini, eşi ile ablasını uyardığını, katılanın, … nedeniyle kendisinden boşanacağını söylediğinde, tepki vermesi üzerine kendisini darp ettiğini ifade ettiği belirlenmiştir.
4.Sanığın aynı tarihte kolluğa müracaatında, eşi olan katılanın geceleyin telefonda görüştüğünü farkedip sorduğunda, kendisini darp ettiğini beyan ettiği, katılanın da şüpheli sıfatıyla verdiği ifadede, sanığın bahsettiği zaman diliminde Telekom müşteri hizmetleri ile görüşmekte iken, kendisine hakaret ettiğini, öz yeğeni … ile dost hayatı yaşadığını söyleyerek iftira etmekte olduğunu, eşini darp etmediğini beyan ettiği görülmüştür.
5.Dosya içerisinde mevcut tutanaklardan, sanığın, eşi olan katılana, 08.01.2020 ve 09.01.2020 tarihlerinde farklı zaman dilimlerinde, yeğeni ile kendisini aldattığını ve eşi olan katılana kızgınlığını ifade eden mesajlar ile hakaret içerikli mesajların bulunduğu belirlenmiştir.
6.Niğde Eğitim ve Araştırma Hastanesinin 10.01.2020 ve 17.03.2020 tarihli raporda, sanığın diz altında künt travmaya bağlı ekimoz tarifi ile basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralandığı yazılıdır.
7.Sanık hakkında gıyapta hakaret suçundan, katılan hakkında … …’e karşı cinsel taciz suçundan, sanık ve kızı … …’a karşı hakaret ve sanığa karşı tehdit suçundan, … … hakkında katılana hakaret suçundan Niğde Cumhuriyet Başsavcılığınca 07.04.2020 tarihli kovuşturmaya yer olmadığına dair ek karar verilmiştir.
8.Niğde İl Müftülüğünün 21.12.2020 tarihli yazı ekindeki disiplin soruşturması dosyası ve Diyanet İşleri Başkanlığının 16.10.2020 tarihli yazı cevabına göre, katılanın eşe karşı yaralama eyleminden dolayı ve … … ve seminer için gittiği otelde tanıştığı … isimli kişi ile görüşmelerinin içerikleri nedeni ile kınama cezaları verildiği tespit olunmuştur.
9.Tanıklar …, …. ve …’nün, taciz olayının olmadığını beyan etmişlerdir.
10.Sanık savunmasında, suçlamayı inkar etmiştir.
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
Sanığın eylemleri sabit görülerek cezalandırılmasına karar verilmiştir.
B. Bölge Adliye Mahkemesinin kabulü
İlk Derece Mahkemesince kurulan hüküm isabetli bulunmamış ve sanığın atılı suçu işlediği sabit görülmeyerek beraatine ve düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE
Olaylar ve olgular bölümündeki tespitler ışığında, sanığın şikayetleri, katılan beyanı, sanığın şikayeti üzerine katılan hakkında verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair karar gerekçe ve içeriği, doktor raporları, mesaj içerikleri, disiplin soruşturması evrakı ile tüm dava dosyası kapsamı birlikte değerlendirildiğinde, sanık aşamalardaki ifadelerinde istikrarla, katılanın yeğenine karşı ahlak dışı davranışlarının olduğunu ve bu konu nedeniyle tartışmaları üzerine kendisini darp ettiğini, kızgınlıkla da katılanın telefonuna hakaret mesajları gönderdiğini beyan etmiştir. Sanığa ait doktor raporları, sanığın künt travmaya maruz kalması sonucu yaralandığını tespit etmiştir. Katılan hakkında cinsel taciz suçunu işlediği hususunda kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak deliller elde edilemediğinden bahisle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiştir. Bu itibarla sanığın iftira kastıyla hareket ettiğinin açıkça belirlenememesi ve iddialarının maddi vakıalara dayandığı dikkate alındığında, eyleminin suç işlemediğini bildiği kimselere suç atma biçimde olmayıp, 2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası’nın 74 üncü maddesi ile güvence altına alınan anayasal şikayet ve ihbar hakkını kullanma niteliğinde olması nedeniyle, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık görülmemiş ve katılan vekilinin sübuta ilişkin temyiz itirazı yerinde görülmemiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 04.02.2022 tarihli kararında katılan vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Niğde 7. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 28.09.2023 tarihinde karar verildi.