YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2023/3065
KARAR NO : 2023/10414
KARAR TARİHİ : 21.12.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2021/557 E. 2023/364 K.
SUÇ : Hükümlü veya tutuklunun kaçması
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Diyarbakır Cumhuriyet Başsavcılığının 12.04.2013 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.
2.Diyarbakır 9.Asliye Ceza Mahkemesinin 03.03.2015 tarihli kararı ile sanığın hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
3.Mahkemenin, 03.03.2015 tarihli kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 22.04.2021 tarihli kararı ile “… basit yargılama usûlünün uygulanması imkanının doğması ve bu konuda mahkemesince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu…” gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.
4. Bozma sonrası, dosya kapsamı, mevcut delil durumu ve özellikle duruşma açılması nedeniyle basit yargılama usulünün uygulanamayacağı belirtilmek suretiyle takdiren genel hükümlere göre yargılama yapılmıştır.
5. Diyarbakır 9.Asliye Ceza Mahkemesinin 25.05.2023 tarihli kararı ile sanığın hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz dilekçesi herhangi bir gerekçeye dayanmamaktadır.

III. OLAY VE OLGULAR
Dava konusu olay, Diyarbakır E Tipi Kapalı Ceza ve İnfaz Kurumu Müdürlüğünden hakkında güvenlik tedbiri uygulanmak üzere 12.04.2012 tarihinde salıverilen sanığın 3 gün içinde Diyarbakır Denetimli Serbestlik Şube Müdürlüğü’ne müracaat etmesi gerekirken müracaat etmeyerek firar ettiği iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE
Sanık hakkında kurulan hükümde, sanığın yargılama konusu eylemi için 5275 sayılı Kanun’un 97 inci maddesinin birinci fıkrası delaleti ile 5237 sayılı Kanun’un 292 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü, buna göre 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımını süresini kesen son işlemin ilk mahkumiyet kararının verildiği tarih olan 03.03.2015’den hüküm tarihine kadar gerçekleştiği gözetilmeden, yargılamaya devamla yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Diyarbakır 9. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.05.2023 tarihli kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.12.2023 tarihinde karar verilmiştir.