YARGITAY KARARI
DAİRE : 10. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/488
KARAR NO : 2023/11218
KARAR TARİHİ : 18.12.2023

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi
SUÇ : 2313 sayılı Kanun’a aykırılık
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin, hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
Gaziantep 2. Çocuk Mahkemesinin 11.01.2016 tsrihli 2015/896 Esas, 2016/5 Karar sayılı kararı ile sanığın izinsiz kenevir ekmek suçundan, 2313 sayılı Kanun’un 23 üncü maddesinin beşinci fıkrasının ikinci cümlesi, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesi, 50 nci maddesinin üçcüncü fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları uyarınca 4.000,00 TL adli para cezasına hükmedilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz sebepleri özetle; hakkında verilen adli para cezasının kaldırılmasına ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Olay tarihinde SSÇ’nin ikamet ettiği evin damında polislerce hint keneviri olduğu tespit edildiği, yapılan aramada dikili halde iki kök hint keneviri bitkisi ele geçirildiği böylece üzerine atılı suçu işlediği, yargılama sürecinde samimi pişmanlık göstermediği, hakkında çok sayıda hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı bulunduğu, suç işlemeyi alışkanlık haline getirdiği anlaşıldığı ve bu nedenlerle bir daha suç işlemeyeceği hususunda kanaat oluşmadığından erteleme ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanmadığı gerekçesiyle sanığın mahkûmiyetine karar verildiği anlaşılmıştır.
IV. GEREKÇE
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, aşağıdaki husus dışında hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.
Tüm dosya kapsamı ve nüfus kaydına göre, sanığın “…” olmasına rağmen hüküm fıkrasının birinci bendinde infazda tereddüt oluşturacak şekilde “Ahmet Soycan” olarak yazılmasının hukuka aykırı olduğu,
Değerlendirilmiş; ancak bu hususun Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Gaziantep 2. Çocuk Mahkemesinin 11.01.2016 tarihli 2015/896 Esas, 2016/5 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322’nci maddesi gereği hükmün;
Birinci bendinde yer alan “Ahmet” ibaresi silinerek yerine, “Ali” ibaresinin yazılması Suretiyle, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
18.12.2023 tarihinde karar verildi.