YARGITAY KARARI
DAİRE : 10. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2023/15633
KARAR NO : 2023/10931
KARAR TARİHİ : 12.12.2023

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
A. Gebze Cumhuriyet Başsavcılığının, 07.06.2011 tarihli iddianamesi ile sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 191 inci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.
B. Gebze (Kapatılan) 4. Sulh Ceza Mahkemesinin, 20.02.2012 tarihli ve 2011/1386 Esas, 2012/205 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5560 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesi kapsamında 10 ay hapis cezası ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine karar verilmiştir.
C. Kararın sanık tarafından temyizi üzerine, Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 25.02.2016 tarihli ve 2015/14735 Esas, 2016/1999 Karar sayılı kararı ile, 6545 sayılı Kanun’un 85 inci maddesi ile 5320 sayılı Kanun’a eklenen geçici 7 nci maddenin ikinci fıkrası uyarınca araştırma yapılması gerektiği gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.
D. Bozmaya uyularak, yapılan yargılama sonucunda, Gebze 8. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.04.2017 tarihli ve 2016/207 Esas, 2017/223 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan, 6545 sayılı Kanun’un 85 inci maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun’un geçici 7 nci maddesinin ikinci fıkrası çerçevesinde suç tarihi itibarıyla lehine olan 5560 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun’un 62 nci maddesi uyarınca takdir edilen 10 ay hapis cezasına dair hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir. Karar itiraz edilmeksizin 29.04.2017 tarihinde kesinleşmiştir.
E. Sanığın denetim süresi içinde 23.09.2021 tarihinde işlediği kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan Gebze 3. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 28.03.2023 tarihli ve 2022/665 Esas, 2023/345 Karar sayılı mahkûmiyet kararının 25.04.2023 tarihinde kesinleştiğinin ihbar olunması üzerine dosya yeniden ele alınarak yapılan yargılama sonucunda, Gebze 8. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.06.2023 tarihli ve 2023/471 Esas, 2023/563 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin on birinci fıkrası uyarınca hüküm açıklanarak, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan lehine olan 5237 sayılı Kanun’un 5560 sayılı Kanun ile değişik 191 inci maddesinin birinci fıkrası, aynı Kanun’un 62 inci maddesi, 53 üncü maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılması ile hak yoksunluğuna hükmedilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz sebepleri özetle; kararın haksız olduğuna, ikrar ettiğine, artık kullanmadığına, mağdur olduğuna, eksik inceleme yapıldığına, indirim uygulanmadığına, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR (İlk Derece Mahkemesinin Kabulüne Göre)
Dosya içeriğinde yer alan bilgi ve belgeler ışığında sanığın ikrarı da gözetilerek olay günü esrar sarılı sigaradan birkaç nefes çektiğini belirterek uyuşturucu madde kullandığı kaaatine varıldığı gerekçesiyle sanık hakkında atılı suçtan mahkûmiyetine karar verilmiştir.
IV. GEREKÇE
Kabul edilebilir bir temyiz başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde;
5271 sayılı Kanun’un 251 inci maddesinde yer alan basit yargılama usulünün uygulanmama gerekçesinin hükümde gösterilmeyerek “takdiren” uygulanmadığının belirtilmesi ile yetinilmesi hukuka aykırı görülmüştür.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Gebze 8. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.06.2023 tarihli ve 2023/471 Esas, 2023/563 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, diğer yönleri incelenmeksizin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
12.12.2023 tarihinde karar verildi.