YARGITAY KARARI
DAİRE : 10. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/169
KARAR NO : 2023/7916
KARAR TARİHİ : 20.09.2023
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2015/113 E., 2015/1121 K.
SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma
Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin, hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Sanık hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı başlatılan soruşturmada, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 6545 sayılı Kanun ile değişik 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca Ordu Cumhuriyet Başsavcılığınca 04.11.2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararı verilmiştir.
2. Sanığın, erteleme süresi zarfında 19.01.2015 tarihinde yeniden kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu işlediğinin anlaşılması üzerine soruşturma dosyası birleştirilerek, Ordu Cumhuriyet Başsavcılığının 20.01.2015 tarihli iddianamesi ile 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci, ikinci, dördüncü, beşinci, altıncı fıkraları ve 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.
3. Ordu 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 25.11.2015 tarihli ve 2015/113 Esas, 2015/1121 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu ve uyarıcı madde kabul etmek veya bulundurmak suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 53 üncü maddesince 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve 51 inci maddesince cezanın ertelenmesine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; süre tutum dilekçesi sunularak kararın bozulmak üzere temyize gönderilmesi isteminden ibarettir.
III. OLAY VE OLGULAR (İLK DERECE MAHKEMESİNİN KABULÜNE GÖRE)
Mahkemece, Ordu Devlet Hastanesinden alınan raporda sanığın hakkında kamu davasının açılmasının ertelendiği ilk olaydan sonra yapılan testlerde uyuşturucu esrar maddesi kullandığı tespit edildiği, sanığın 20.09.2014 tarihindeki eyleminden dolayı yapılan soruşturmada kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verildiği ancak sanığın erteleme süresi içerisinde 08.01.2015 tarihinde uyuşturucu hap ile birlikte yakalandığı ayrıca yapılan testlerde uyuşturucu esrar maddesi kullandığının tespit edildiği gerekçesiyle sanığın mahkûmiyetine karar verildiği anlaşılmıştır.
IV. GEREKÇE
Kabul edilebilir bir temyiz başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde;
Sanık hakkında 01.09.2014 tarihli eylem nedeniyle, 6545 sayılı Kanun’un 68 inci maddesi ile değişik 5237 sayılı Kanun’un 191 maddesinin ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca, 04.11.2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine karar verildiği, erteleme kararının sanığa 24.11.2014 tarihinde tebliğ edilmekle birlikte infazı için Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği, tedbirin infazına başlandığı ancak 19.01.2015 tarihinde uyuşturucu madde kullandığının tespit edilmesi ihlal kabul edilerek tedbir infazının sonlandırılmasına karar verildiği, 20.01.2015 tarihinde iddianame düzenlenerek kamu davası açıldığı anlaşılmakla;
1. 01.09.2014 tarihli eyleme ilişkin, ilçede meydana gelen hırsızlık olayları ile ilgili yapılan çalışmalarda haklarında ayrı soruşturmalar yürütülen tanıklar ….’ın yakalandığı, …’ın sanık … ile birlikte uyuşturucu madde kullandıklarını beyan etmesi üzerine sanık …’un yakalandığı ancak üst aramasında herhangi bir uyuşturucu ya da uyarıcı madde ele geçirilmediği, sanığın uyuşturucu veya uyarıcı madde kullandığına yönelik tahlil yapılmadığı anlaşılmakla, sanığın atılı suçu işlediğini somut bir olgu olarak ortaya koyan, her türlü şüpheden uzak, yeterli ve kesin delil bulunmadığı gözetilmeden,
2. 01.09.2014 tarihli olaya ilişkin beraat ve ihlal sayılan ve 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin beşinci fıkrası gereği ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmayan 19.01.2015 tarihli kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçu yönünden gereğinin takdiri için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkûmiyet kararı verilmesi nedeniyle hükümde hukuka aykırılıklar tespit edilmiştir.
V. KARAR
Başkaca yönleri incelenmeyen Ordu 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 25.11.2015 tarihli ve 2015/113 Esas, 2015/1121 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
20.09.2023 tarihinde karar verildi.