Yargıtay Kararı 10. Hukuk Dairesi 2023/7854 E. 2023/9427 K. 10.10.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 10. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2023/7854
KARAR NO : 2023/9427
KARAR TARİHİ : 10.10.2023

MAHKEMESİ : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi
SAYISI : 2022/3304 E., 2023/142 K.
HÜKÜM/KARAR : Esastan Reddine
İLK DERECE MAHKEMESİ : Adana 1. İş Mahkemesi
SAYISI : 2019/515 E., 2022/313 K.

Taraflar arasındaki hizmet ve sigorta primine esas kazanç tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalılar vekili ve fer’i müdahil SGK vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurularının ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalılar vekili ve fer’i müdahil SGK vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda; temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi … tarafından hazırlanan rapor dinlenildikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I.DAVA
Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının, davalıların adi ortaklığına bağlı Gölevi Balık Restoran işyerinde 05.05.2016 – 15.05.2017 tarihleri arasında garson olarak haftalık cironun %10’u üzerinden ücret ile çalıştığını, işverenler tarafından tüm çalışma döneminde sigortasız olarak çalıştırıldığını, davacının ücretinin elden ödendiğini ileri sürerek, 05.05.2016 – 15.05.2017 tarihleri arasındaki hizmetlerinin ve prime esas kazançlarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

II.CEVAP
Davalılar vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının, davalılar yanında bir çalışması olmadığını, iş yerinde garsonların asgari ücretle çalıştığını belirterek, davanın reddini istemiştir.
Fer’i müdahil SGK vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının 05.05.2016 – 15.05.2017 döneminde davalı iş yerinde çalıştığına dair herhangi bir bildirim bulunmadığını, davacının çalışma olgusunun titizlilikle araştırılması gerektiğini, işverenin kabulünün tek başına hukuki bir sonuç doğurmayacağını belirterek, hukuki dayanaktan yoksun davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III.İLK DERECE MAHKEME KARARI
İstinaf ortadan kaldırma kararı, davacı asilin beyanı, dinlenen tanıkların ifadeleri ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; …-… adi ortalığına ait işyerinin 12.03.2012 tarihinde kanun kapsamına alındığı ve faaliyetine devam ettiği, ihtilaf konusu dönem bordro tanıkları …, …, …, … ve …’ın beyanlarından, davacının davalılara ait işyerinde kesintisiz ve sürekli garson olarak çalıştığı, her ne kadar davacı tarafça haftalık 1.000 TL elden ücret aldığı bunun ise aylık 4.000 TL’ye denk geldiği iddia edilmiş ise de, davacının bu iddiasını ispatlayacak nitelikte herhangi bir para makbuzu ve imzasını taşıyan yazılı bir belge ibraz edilmediğinden, davacının asgari ücret ile çalıştığı kabul edilerek, davanın kabulü ile davacının davalılara ait iş yerinde 05.05.2016 – 15.05.2017 tarihleri arasında toplam 370 gün asgari ücret ile çalıştığının tespitine, bu dönemde 370 günün Kuruma eksik bildirildiğinin tespitine, karar verilmiştir.

IV.İSTİNAF
A.İstinaf Yoluna Başvuranlar
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekili ve fer’i müdahil SGK vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.

B.İstinaf Sebepleri:
1.Davalılar Vekilinin İstinaf Sebepleri
Davalılar vekili istinaf dilekçesinde; sürekli ve kesintisiz çalışma iddiasının doğru olmadığını, zira davacının işlerin yoğun olduğu yaz aylarında 3 aylık bir dönem içinde sadece hafta sonları ekstralara geldiğini ve yevmiye usulü çalıştığını, davalılara karşı benzer konu ve taleplerle dava açan tanık beyanlarına göre hüküm kurulduğunu belirterek, kararın kaldırılmasını istemiştir.

2.Fer’i müdahil SGK Vekilinin İstinaf Sebepleri
Fer’i müdahil SGK vekili istinaf dilekçesinde; davacının iş yerinde fiili olarak çalıştığına ilişkin somut deliller olmamasına rağmen, soyut delillerle verilen kararın usul ve kanuna aykırı olduğunu belirterek, kararın kaldırılmasını istemiştir.

C.Gerekçe ve Sonuç
Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile somut olayda, davacının 05.05.2016-15.05.2017 tarihleri arasında davalılara ait iş yerinde garson olarak çalıştığını belirttiği, tespit istenen dönemde davacının sigortalı hizmet bildiriminin bulunmadığı, davanın hak düşürücü süre içerisinde açıldığı, dinlenen davacı, davalı ve bordro tanıklarının beyanları ile davacının davalı iş yerinde garson olarak çalıştığının belirlendiği, esasen davacının davalılara ait iş yerinde çalıştığının davalıların da kabulünde olduğu ancak davacının kısmi zamanlı olarak çalıştığını savundukları, dairemiz ortadan kaldırma kararı sonrasında dinlenen, tespit istenen dönemde davalı iş yerinde çalışan ve işten ayrılmış olan tanıkların davacının davalı iş yerinde tam zamanlı olarak çalıştığını doğruladıkları, Mahkemece gerçek çalışma olgusunun somut ve inandırıcı bilgilere dayalı şekilde değerlendirildiği anlaşılmakla, istinaf başvurularının ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.

V.TEMYİZ
A. Temyiz Yoluna Başvuranlar
Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekili ve fer’i müdahil SGK vekili temyiz isteminde bulunmuşlardır.

B. Temyiz Sebepleri
1.Davalılar Vekilinin Temyiz Sebepleri
Davalılar vekili; istinaf sebepleri doğrultusunda hükmün temyiz incelemesi sonucu bozulmasını istemiştir.

2.Fer’i müdahil SGK Vekilinin Temyiz Sebepleri
Fer’i müdahil SGK vekili; istinaf sebepleri doğrultusunda kararın temyizen bozulmasını istemiştir.

C.Gerekçe
1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme
Uyuşmazlık, davacının, davalılar nezdinde 05.05.2016 – 15.05.2017 tarihleri arasında Kuruma bildirilmeyen sigortalı çalışmalarının ve sigorta primine esas ücretlerinin tespitine ilişkindir.

2.İlgili Hukuk
6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 5510 sayılı Kanun’un 80 inci ve 86/9 uncu maddesi.

3.Değerlendirme
1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, dosyada yer alan tüm bilgi ve belgelerin incelenmesinde, davalılar ve fer’i müdahil Kurum vekillerinin temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR
Açıklanan sebeplerle,
Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Fazla yatırılan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

10.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.