YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/18786
KARAR NO : 2023/25581
KARAR TARİHİ : 12.12.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2015/490 E., 2016/404 K.
SUÇLAR : Hakaret, kasten yaralama
HÜKÜMLER : Beraat
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ
Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Mahkeme kararı ile sanık hakkında; hakaret ve kasten yaralama suçlarından açılan davada, sanığın atılı suçları işlediğine dair çelişkili tanık beyanlarından başka delil elde edilemediğinden, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi gereğince beraatine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan vekilinin temyiz isteğinin; sanığın atılı suçları işlediğine, adli muayene raporu ile bu durumun sabit olduğuna, olayı aydınlatacak kamera kayıtlarının dosyaya temin edilmediğine, mahkemece dikkate alınmadığına, eksik inceleme ile verilen hükümlerin usûl ve yasaya aykırı olduğuna bu ve resen görülecek nedenlerle hükümlerin bozulması talebine yönelik olduğu belirlenmiştir.
III. OLAY VE OLGULAR
Sanığın … İlçe Emniyet Müdürlüğünde görevli polis memuru olduğu, olay günü katılanın O.A. isimli şahıs ile araç parketme meselesi yüzünden tartışmaları nedeniyle yapılan ihbar üzerine olay yerine gelen polis memurlarının tarafları merkeze götürmek istediklerinde, katılanın ekip otosuna binmek istemediği, bu konuda aralarında çıkan tartışmada, sanığın araçtan inerek katılanı ekip otosunun arka koltuğuna bindirmek istediği, bu konuda aralarında çıkan arbede esnasında karşılıklı olarak birbirlerini itip çektirerek adli muayene raporunda belirtildiği şekilde yaraladığı, ayrıca sanığın katılana “A..na koyduğumun çocuğu, senin burada ne işin var, oradan in.” dediği iddiasıyla sanık hakkında hakaret ve kasten yaralama suçlarından açılan davada, sanığın savunmaları ile tanıklar F.A., M.A., B.K., O.A. ile S.Y.’nin beyanlarına göre sanığın atılı suçları işlediğine dair her türlü şüpheden uzak delil elde edilemediğinden sanığın beraatine karar verilmiştir.
IV. GEREKÇE
1. Sanığın yargılamaya konu eylemleri için, 5237 sayılı Kanun’un 125 inci maddesinin birinci fıkrası ile 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezaların türü ve üst sınırlarına göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.
2. 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin sanığın 20.11.2015 tarihli savunma tarihi olduğu ve bu tarihten, temyiz incelemesi tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Yerel Mahkemenin kararına yönelik katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davalarının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
12.12.2023 tarihinde karar verildi.