Yargıtay Kararı 7. Ceza Dairesi 2021/15194 E. 2023/9032 K. 23.10.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 7. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/15194
KARAR NO : 2023/9032
KARAR TARİHİ : 23.10.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2015/178 E., 2016/23 K.
SUÇ : 6831 sayılı Orman Kanunu’na muhalefet
HÜKÜM : Mahkûmiyet, emval müsaderesi, nakil aracının iadesi
TEMYİZ EDENLER : Katılan vekili, o yer Cumhuriyet savcısı
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
Şenkaya Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.01.2016 tarihli ve 2015/178 Esas, 2016/23 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 6831 sayılı Orman Kanunu’nun (6831 sayılı Kanun) 108 inci maddesinin birinci ve üçüncü fıkraları ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci, 50 nci ve 52 nci maddeleri uyarınca 12 gün hapis cezasından çevrilen 240,00 TL adlî para cezası ve doğrudan hükmedilen 20,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, suça konu orman emvalinin müsaderesine, nakil aracı
hakkında müsadere kararı verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
1.Katılan vekilinin temyiz sebepleri; nakil aracının müsaderesi gerektiğine, nispi vekâlet ücretine hükmedilmediğine ve re’sen tespit edilecek nedenlerle hükmün bozulması talebine ilişkindir.

2.O yer Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri; sanığın adlî sicil kaydında yer alan ilâma ilişkin denetim süresi dolduktan sonra suç işlenmesine rağmen hatalı gerekçe ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığı kararı verildiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
1.08.11.2015 tarihinde orman muhafaza memurları tarafından yapılan kontrolde, sanığın sürücülüğünü yaptığı araçta açık ve görünür şekilde, nakliye belgesi ibraz edilemeyen 1 ster yaş ve kuru orman emvali tespit edilmiştir.

2.Sanık savunmalarında emvali yol kenarında bulduğunu beyan etmiştir.

3.Suçta kullanılan nakil aracının ruhsat bilgilerine göre malen sorumlu Niyazi … adına kayıtlı olduğu anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE
A. Suçta Kullanılan Nakil Aracının Müsaderesine Yer Olmadığına İlişkin Karar Yönünden
Suçta kullanılan ve ruhsat bilgilerine göre malen sorumlu Niyazi … adına kayıtlı olduğu anlaşılan araçta 1 ster kaçak orman emvali ele geçirilmesi şeklinde gerçekleşen olayda, 5237 sayılı Kanun’un 54 üncü maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca nakil aracının müsaderesine yer olmadığına karar verilmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

B. Sanık Hakkında Kurulan Mahkûmiyet Hükmü Yönünden
Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşıldığından, aşağıda yer alan hukuka aykırılıklar dışındaki sübuta yönelen temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

1.02.12.2016 tarihli Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun’un 12 nci maddesi ile 5237 sayılı Kanun’un önödemeyi düzenleyen 75 inci maddesinde yapılan değişiklik sonucu, 6831 sayılı Kanun’un 108 inci maddesine aykırılık suçunun önödeme kapsamına alındığı ve Anayasa Mahkemesinin 14.01.2021 tarihli ve 2020/81 Esas 2021/4 Karar sayılı ve 25.06.2020 tarihli, 2020/16 Esas, 2020/33 Karar sayılı iptal kararları ile 7188 sayılı Kanunla değişik 5271 sayılı Kanun’un 251 inci maddesinin birinci fıkrası ile; sadece adlî para cezasını ve/veya üst sınırı iki yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektiren suçlarda “basit yargılama usulünün uygulanmasının mümkün hale getirilmiş olduğu anlaşılmakla; sanık hakkında önödeme prosedürü ve basit yargılama usulünün uygulanarak, sonucuna göre hukukî durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2.Sanık hakkında denetim süresi içinde kasıtlı suç işlediği gerekçesi ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmiş ise de, sanığın adlî sicil kaydına göre hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının 04.04.2010 tarihinde kesinleştiği ve suç tarihi itibarıyla denetim süresinin dolduğu anlaşılmakla, CMK 231 inci maddesindeki şartlar gözününe alınarak karar verilmesi gerekirken yerinde olmayan gerekçe ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığı kararı verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR
A. Suçta Kullanılan Nakil Aracının Müsaderesine Yer Olmadığına İlişkin Karar Yönünden
Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenle Şenkaya Asliye Ceza Mahkemesinin 26.01.2016 tarihli ve 2015/178 Esas, 2016/23 Karar sayılı kararında nakil aracının müsaderesine yer olmadığına ilişkin karar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden hükmün nakil aracının müsaderesine yer olmadığına ilişkin bölümünün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

B. Sanık Hakkında Kurulan Mahkûmiyet Hükmü Yönünden
Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenle Şenkaya Asliye Ceza Mahkemesinin 26.01.2016 tarihli ve 2015/178 Esas, 2016/23 Karar sayılı kararına yönelik katılan vekilinin ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz istemleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

23.10.2023 tarihinde karar verildi.