YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2023/722
KARAR NO : 2023/5804
KARAR TARİHİ : 23.10.2023
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2021/249 E., 2021/819 K.
SUÇ : Hırsızlık
İNCELEME KONUSU KARAR : Mahkûmiyet
KANUN YARARINA BOZMA
YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet
Başsavcılığı
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması
I- İSTEM
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 05.01.2023 tarihli ve KYB-2022-142764 sayılı kanun yararına bozma isteminin;
“Dosya kapsamına göre, sanık hakkında yapılan yargılama sonucunda Antalya 19. Asliye Ceza Mahkemesinin 16/10/2015 tarihli ve 2015/644 Esas, 2015/729 Karar sayılı kararı ile ilk kez mükerrir olduğu kabul edilerek cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi üzere;
Kararın sanık tarafından hapis cezası almaması yönünden, o yer Cumhuriyet Savcısı tarafından ise yalnızca etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmaması gerekçesiyle temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 25/01/2021 tarihli ve 2020/4259 Esas, 2021/762 Karar sayılı ilamı ile bozulmasını müteakip;
Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 25/01/2021 tarihli ilâmında belirtildiği üzere, sanığın cezasının ikinci kez mükerirlere özgü olarak infaz rejimine göre çektirilmesi ve buna ilişkin aleyhe tesir etmeyecek ibaresinin bulunmaması nazara alınarak yapılan incelemede, somut olayda sanığın kararı hapis cezası almaması gerektiği gerekçesiyle, Cumhuriyet Savcısının ise sadece etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmaması gerektiği gerekçesiyle temyiz ettikleri ve başka diğer nedenlerle aleyhe temyiz yoluna gidilmediği, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 295/1. maddesi ikinci cümlesinde yer …, “Cumhuriyet savcısı temyiz dilekçesinde, temyiz isteğinin sanığın yararına veya aleyhine olduğunu açıkça belirtir” şeklindeki ve 307/5. maddesinde yer …, “Hüküm yalnız sanık tarafından veya onun lehine Cumhuriyet savcısı veya 262 nci maddede gösterilen kimselerce temyiz edilmişse, yeniden verilen hüküm, önceki hükümle belirlenmiş olan cezadan daha ağır olamaz” şeklindeki hükümler gereğince, sanığın cezasının ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesi gerektiği anlaşılmış ise de sanık yönünden bu hususta aleyhe temyiz olmadığı, bu nedenlerle sanık hakkında Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 25/01/2021 tarihli ilamından önce tayin olunan cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi sanık lehine kazanılmış hak teşkil edeceği gözetilmeden, yeniden kurulan hükümde Antalya 19. Asliye Ceza Mahkemesinin 17/09/2021 tarihli ve 2021/249 Esas, 2021/819 Karar sayılı kararı ile sanığın cezasının ikinci kez mükerirlere özgü olarak infaz rejimine göre çektirilmesine ve infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.
II. GEREKÇE
Antalya 19. Asliye Ceza Mahkemesinin 16.10.2015 tarihli ve 2015/644 Esas, 2015/729 Karar sayılı kararı ile, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142/2-h, 168/1 ve 62/1. maddeleri gereğince 1 yıl 4 ay 20 … hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hapis cezasının 5237 sayılı Kanun’un 58. maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verildiği, sanık ve o yer Cumhuriyet savcısı tarafından verilen kararın temyiz edildiği, o yer Cumhuriyet savcısının 26.10.2015 tarihli temyiz isteminin sanık aleyhine olacak şekilde, sanık hakkında şartları oluşmadığı hâlde, etkin pişmanlık hükümleri gereğince sanığın cezasından indirim yapılmasına yönelik olduğu, temyiz dilekçesinde sanığın lehine olabilecek bir temyiz sebebinin bulunmadığı gibi, re’sen tespit edilecek hususların incelenmesine yönelik de bir talebin bulunmadığı, 5271 sayılı Kanun’un 295/1. maddesinin ikinci cümlesinde yer …, “…Cumhuriyet savcısı temyiz dilekçesinde, temyiz isteğinin sanığın yararına veya aleyhine olduğunu açıkça belirtir” şeklindeki ve aynı Kanun’un 307/5. maddesinde yer …, “Hüküm yalnız sanık tarafından veya onun lehine Cumhuriyet savcısı veya 262 nci maddede gösterilen kimselerce temyiz edilmişse, yeniden verilen hüküm, önceki hükümle belirlenmiş olan cezadan daha ağır olamaz” şeklindeki düzenlemeler bir bütün halinde değerlendirildiğinde, Cumhuriyet savcısının temyiz isteğinin sanığın yararına veya aleyhine olduğunu açıkça belirtmesi durumunun süre tutum talebi sunulması ve temyiz talebi içeriğinden açıkça anlaşılamayacak bir durumun varlığı halinde önem arz edeceği, somut olayda Cumhuriyet savcısının temyiz talebinin sanık aleyhine olduğu hususunda bir beis bulunmadığı, bu durumda sanığın lehine olan kanun maddesinin uygulanmamasını içeren bir temyiz talebinin sunulmasının yanı sıra, hükmün sanık aleyhine temyiz edildiğinin belirtilmesinin de zorunlu olduğu şeklinde bir çıkarım yapılmasının mümkün olmadığı, aksi takdirde, somut olayda olduğu gibi, sanık aleyhine temyiz edilen hallerde, sebeple bağlılık gereği talep olarak getirilen sebebin dışında başka bir sebepten dolayı sanık aleyhine herhangi bir uygulama yapılmasının mümkün olmayacağı, bunun da kanun maddesinden … edilenden daha farklı sonuçlara yol açacağı anlaşılmakla, sanık hakkında kurulan hükmün o yer Cumhuriyet savcısı tarafından aleyhe temyizi sonrası, önceki hükümden sanık aleyhine olacak şekilde sanık hakkında 2. kez mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmıştır.
III. KARAR
Gerekçede açıklanan nedenle, Antalya 19. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.09.2021 tarihli ve 2021/249 Esas, 2021/819 Karar sayılı kararına yönelik Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin REDDİNE, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.