YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2023/19175
KARAR NO : 2023/5651
KARAR TARİHİ : 18.10.2023
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2010/51 E., 2014/90 K.
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, bozma, onama
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 03.12.2021 tarihli ve 2021/127525 sayılı, 18.02.2022 tarihli ve 2021/127525 sayılı, 06.06.2023 tarihli ve 2023/55473 sayılı maddi hataların düzeltilmesine ilişkin taleplerinde “Sanık … hakkında şikâyetçiler … ve …’ya yönelik mala zarar verme ile konut dokunulmazlığının ihlâli suçları yönünden Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından düzenlenen 22.11.2016 ve 15.12.2019 tarihli tebliğnameler ile görüş bildirilmesine rağmen bu şikâyetçilere yönelik anılan suçlara ilişkin karar verilmemesi ve suçlarla ilgisi bulunmayan …’e yönelik olarak karar verilmesi, ayrıca sanıklar … ve … hakkında şikâyetçiler … ve …’ya yönelik hırsızlık suçlarından da Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından düzenlenen 22.11.2016 ve 15.12.2019 tarihli tebliğnameler ile görüş bildirilmesine rağmen bu şikâyetçilere yönelik hırsızlık suçuna ilişkin de karar verilmemesi suretiyle maddi hata yapıldığı belirlenerek, maddi hatanın düzeltilmesi talebinin kabulü ile 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi uyarınca Yargıtay 2. Ceza Dairesinin, 20.01.2021 tarihli ve 2020/31856 Esas, 2021/600 Karar sayılı ilâmında yukarıda açıklandığı şekliyle maddi hataların düzeltilmesi” arz ve talep olunmuştur.
Sanık … hakkında şikâyetçi …’e yönelik mala zarar verme ve konut dokunulmazlığının ihlâli suçlarından verilen kararların, Dairemizin 20.01.2021 tarihli ve 2020/31856 Esas, 2021/600 Karar sayılı ilâmının (1) ve (2) numaralı kısımlarından çıkartılmasına karar verilerek yapılan incelemede;
1-Sanık …’nin şikâyetçiler … ve …’ya yönelik mala zarar verme suçundan kurulan hükümleri için
… Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.06.2014 tarihli ve 2010/51 Esas, 2014/90 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:
Sanık hakkında hükmolunan netice cezaların türü ve miktarı gözetildiğinde 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun’un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanun’a eklenen geçici 2. maddesi uyarınca hükümlerin kesin nitelikte bulunduğu anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyiz isteğinin karar tarihi itibarıyla 5320 sayılı Kanun’un 8/1 maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 317. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak REDDİNE,
2-Sanık …’nin şikâyetçiler … ve …’ya yönelik konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hükümler ile sanıklar … ve …’nın şikâyetçiler … ve …’ya yönelik hırsızlık suçundan kurulan hükümler için
Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun’un 305. maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. … Cumhuriyet Başsavcılığının, 04.05.2010 tarihli ve 2010/93 Esas sayılı iddianamesiyle sanıkların şikâyetçilerin evlerine zarar vererek girip, suça konu mallarını çaldıkları iddiasıyla 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142/1-b, 143, 116/1, 119/1-c, 53. maddeleri uyarınca cezalandırılmaları istemiyle kamu davası açılmıştır.
2. … Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.06.2014 tarihli ve 2010/51 Esas, 2014/90 Karar sayılı kararıyla sanık … hakkında şikâyetçiler … ve …’ya yönelik konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan 5237 sayılı Kanun’un 116/4, 119/1-c, 62. maddeleri uyarınca 2 yıl 2 ay 20 … hapis, sanık … hakkında şikâyetçiler … ve …’ya yönelik hırsızlık suçundan aynı Kanun’un 142/1-b, 143, 62. maddeleri uyarınca 2 yıl 5 ay 5 … hapis, sanık … hakkında şikâyetçiler … ve …’ya yönelik hırsızlık suçundan aynı Kanun’un 142/1-b, 143, 62. maddeleri uyarınca 2 yıl 2 ay 16 … hapis cezası ile cezalandırılmalarına, aynı Kanun’un 53. maddesi uyarınca haklarında hak yoksunlarının uygulanmasına karar verilmiştir.
3. … Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.06.2014 tarihli ve 2010/51 Esas, 2014/90 Karar sayılı kararının o yer Cumhuriyet savcısı ve sanıklar müdafii tarafından temyiz edilmesi sonucu Yargıtay 2. Ceza Dairesinin, 20.01.2021 tarihli ve 2020/31856 Esas, 2021/600 Karar sayılı ilâmıyla sanıkların şikâyetçiler … ve …’ya yönelik hırsızlık ile sanık …’nin şikâyetçiler … ve …’ya yönelik konut dokunulmazlığının ihlâli suçlarından karar verilmediğinin anlaşılması nedeniyle bu hükümler hakkında da karar verilmesi istemiyle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca maddi hatanın düzeltilmesine ilişkin talepte bulunulmuştur.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
1. Sanıklar müdafiinin temyiz isteği; cezaların alt sınırdan ve tüm sanıklara eşit olarak verilmesi, konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan dava açılmadığı, sanıklar hakkında 5237 sayılı Kanun’un 145. maddesinin uygulanması gerektiği ve re’sen dikkate alınacak sebeplere ilişkindir.
2. O yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteği; sanıklara farklı ceza tayin edildiği ve 5237 sayılı Kanun’un 145. maddesinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
1. Sanıkların suç tarihinde şikâyetçilerin evine zarar vererek girip, suça konu eşyaları çaldıkları, sonradan araçta bırakıp gittikleri, bu şekilde ele geçen malların şikâyetçilere iade olduğu Yerel Mahkemece kabul edilmiştir.
2. Sanıklar atılı suçlamayı ikrar etmiş, şikâyetçilerin ve tanıkların beyanları da alınmıştır, kolluk tarafından tutulan 09.04.2010 tarihli Olay Yeri Tespit Tutanağı ve Teslim Tutanağı dava dosyasında mevcuttur.
IV. GEREKÇE
1. Sanık … hakkında … Cumhuriyet Başsavcılığının, 04.05.2010 tarihli ve 2010/93 Esas sayılı iddianamesiyle konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan dava açıldığı, mahkemenin … cezaları belirlerken “Suçun işleniş biçimi, suçun işlendiği yer ve zaman, amaç ve kast yoğunluğu” şeklinde gerekçelerle alt sınırdan uzaklaşması nedeniyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.
2. Sanıkların hırsızlık suçundan kurulan hükümlerde gerekçe gösterilmeksizin alt sınırdan uzaklaşarak ceza tayini ve aynı suçu işlemek kastıyla birlikte hareket etmeleri karşısında gerekçesiz şekilde farklı ceza tayin edilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.
3. Sanıkların, şikâyetçilere ait yayla evinden çalınan eşyalar hakkında, Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 09.05.2017 tarihli ve 2015/13-156 Esas, 2017/256 Karar sayılı kararı nazara alındığında, suça konu eşyaların değer tespiti yapılarak, sonucuna göre sanıklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümler yönünden 5237 sayılı Kanun’un 145. maddesinin değerlendirilmesi gerekmektedir.
4. Sanık … hakkında 5237 sayılı Kanun’un 142/1-b ve 143. maddeleri uyarınca 2 yıl 8 ay 20 … olarak belirlenen hapis cezasından aynı Kanun’un 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılırken 2 yıl 3 ay 6 … olarak belirlenmesi gereken cezanın 2 yıl 2 ay 16 … olarak belirlenmesi suretiyle eksik cezaya hükmolunduğu tespit edilmiştir.
5. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasıfları ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından sanıklar müdafii ve o yer Cumhuriyet savcısının diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.
V. KARAR
A. Sanık … hakkında şikâyetçiler … ve …’ya yönelik konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hükümler için
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle … Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.06.2014 tarihli ve 2010/51 Esas, 2014/90 Karar sayılı kararında sanık müdafii ve o yer Cumhuriyet savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafii ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak ONANMASINA,
B. Sanıklar hakkında şikâyetçiler … ve …’ya yönelik hırsızlık suçundan kurulan hükümler için
Gerekçe bölümünde (2), (3) ve (4) numaralı bentlerde açıklanan nedenlerle … Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.06.2014 tarihli ve 2010/51 Esas, 2014/90 Karar sayılı kararına yönelik sanıklar müdafii ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak BOZULMASINA, sanık … hakkında bozma sonrası kurulacak hükümde 5271 sayılı Kanun’un 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkın gözetilmesine,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.