YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2023/5117
KARAR NO : 2023/7337
KARAR TARİHİ : 29.11.2023

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2022/1603 E., 2023/403 K.
SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

Sanık hakkında bozma üzerine verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 … maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 … maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. İstanbul 8. Ağır Ceza Mahkemesinin, 01.04.2019 tarihli ve 2018/340 Esas, 2019/170 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81 … maddesinin birinci fıkrası, 35 … maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 58 … maddesinin altıncı fıkrası uyarınca 8 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 16.03.2020 tarihli ve 2019/1394 Esas, 2020/522 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280 … maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280 … maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 58 … maddesinin altıncı fıkrası uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

3. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 16.03.2020 tarihli ve 2019/1394 Esas, 2020/522 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 05.10.2022 tarihli ve 2022/7253 Esas, 2022/7658 Karar sayılı kararı ile özetle sanığa yüklenen suçun kasten öldürmeye teşebbüs suçuna uyduğu gözetilmeksizin suç vasfının kasten yaralama olarak tayini ile yazılı şekilde hüküm tesisi nedeniyle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

4. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 13.03.2023 tarihli ve 2022/1603 Esas, 2023/403 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, kasten öldürmeye teşebbüs suçundan 5237 sayılı Kanun’un 81 … maddesinin birinci fıkrası, 35 … maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 58 … maddesinin altıncı fıkrası ve 5271 sayılı Kanun’un 307 nci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca 8 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, ancak sanık aleyhine temyiz başvurusu bulunmadığı, kazanılmış hak nedeniyle sanığın 3 yıl 4 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına, infazın bu miktar üzerinden yapılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz sebepleri, sanığın kastı bulunmadığına, eylemin taksirle yaralama suçu niteliğinde olduğundan bahisle suç vasfına, tanık dinlenmediğinden ve keşif yapılmadığından bahisle eksik incelemeye, delillerin hatalı değerlendirildiğine, şüpheden sanık yararlanır ilkesine, suç vasfı bakımından aleyhe bozma yasağı ilkesinin ihlal edildiğine, bir kısım delillerin hukuka uygun olmadığına ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Temyizin kapsamına göre;
1. Sanığın, suç tarihinde alacaklı olduğu mağdurun borcunu ödememesi nedeniyle öldürmeye elverişli ateşli silahla mağdurun göğüs bölgesini hedef alarak ateş ettiği, mağdurun geri çekilmesi sonucu merminin isabet etmediği, sanığın eylemini devam ettirerek bir kez daha ateş ettiği ve mağduru alınan kesin doktor raporuna göre, sol dizinden basit tıbbî müdahale ile giderilemeyecek, hayat fonksiyonlarını ağır (4.) derecede etkileyen kemik kırığına neden olacak şekilde yaraladığı, araya girenler nedeniyle eylemini sonlandırdığı olayda, sanığa yüklenen suçun kasten öldürmeye teşebbüs suçuna uyduğu anlaşılmıştır.

2. Sanığın savunmaları, mağdurun ve tanığın beyanları, mağdurun yaralanmasına ilişkin Okmeyadanı Eğitim ve Araştırma Hastanesinin 25.04.2017 tarihli raporu ile İstanbul Adlî Tıp Şube Müdürlüğünün 16.04.2018 tarihli raporu, olay yerinde aynı ateşli silahtan atılan 2 adet kovan bulunduğuna dair İstanbul Kriminal Polis Laboratuvarı uzmanlık raporu, CD izleme tutanağı ve kolluk güçleri tarafından düzenlenen diğer tutanaklar ile adlî sicil kaydı dava dosyasında mevcuttur.

IV. GEREKÇE
5237 sayılı Kanun’un 35 … maddesinin ikinci fıkrasının uygulanması sırasında teşebbüsün ulaştığı aşama ile meydana gelen tehlike ve zararın ağırlığına göre sanık hakkında eksik ceza tayin edilmişse de, aleyhe temyiz bulunmadığından ve kazanılmış hak nedeniyle infaz edilecek ceza miktarıda değişmeyeceğinden bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından kasten gerçekleştirildiğinin saptandığı, suçta kullanılan araç, hedef alınan bölge ile engel nedenin varlığı nazara alındığında suç vasfının kasten öldürmeye teşebbüs olarak kabulünde isabetsizlik bulunmadığı, mağdur ile tanığın soruşturma aşamasındaki beyanlarında sanığın iki el ateş ettiğini ifade etmeleri ve olay yerinde de aynı ateşli silahtan atılmış 2 adet kovan bulunduğuna dair uzmanlık raporu nazara alındığında mevcut delillerin hukuka uygun ve hüküm kurmaya yeterli olması nedeniyle eksik inceleme bulunmadığı, infaz edilecek ceza miktarı bakımından sanığın kazanılmış hakkının dikkate alındığı anlaşıldığından anılan temyiz sebeplerinin incelenmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 13.03.2023 tarihli ve 2022/1603 Esas, 2023/403 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İstanbul 8. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

29.11.2023 tarihinde karar verildi.