YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2013/13072
KARAR NO : 2013/29017
KARAR TARİHİ : 20.11.2013

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hakaret
HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre öğretmen olan sanığın görevi sırasında işlediği ancak göreviyle ilintili bulunmayan hakaret eylemi nedeniyle 4483 sayılı Kanuna göre izin alınması gerekmediği gözetilmemişse de, süreç sonunda iddianame ile dava açılması karşısında gereksiz izin alınması hususu bozma sebebi yapılmamış, ayrıca şikayetten vazgeçen …’ın gerekçeli kararda katılan olarak gösterilen sıfatının mahkeme tarafından yerinde “mağdur” olarak düzeltilebileceği düşünülerek dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı;
Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,
TCK’nın 125/3-a maddesinde seçimlik olarak öngörülüp mahkemece tercih edilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi suretiyle aynı Kanunun 50/2. maddesine aykırı davranılmış ise de, karşı temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı,
Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.
Ancak,
1-Sanığa verilen hapis cezası adli parasına çevrilirken uygulama maddesinin TCK’nın 50/1-a olması,
2-Adli para cezasının taksitlendirilmesine karar verilirken uygulama maddesinin gösterilmesi,
3-TCK’nın 52/4. maddesi gereğince ödenmeyen adli para cezasının hapis cezasına çevrileceği ihtarının yapılması,
Gerektiğinin gözetilmemesi,
Kanuna aykırı, sanık …’in temyiz iddiaları bu nedenle yerinde ise de, bu aykırılıklar, yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bir yanılgı olduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktaları tebliğnameye uygun olarak,
1-Sanığa verilen hapis cezasının adli para cezasına çevrildiği paragrafta uygulama maddesi olarak gösterilen “TCK’nın 52/2” ibaresi çıkarılarak yerine “TCK’nın 50/1-a” ibaresinin,
2-Adli para cezasının taksitlendirilmesine ilişkin kısmın başına “TCK’nın 52/2” ibaresinin,
3-Adli para cezasının taksitlendirilmesine ilişkin bölümden sonra “sanığa TCK’nın 52/4. maddesi gereğince ödenmeyen adli para cezasının hapis cezasına çevrileceği ihtarının yapılması” hükümlerinin,
Eklenmesi biçiminde DÜZELTİLMEK ve başkaca yönleri Kanuna uygun bulunan hüküm, bu bağlamda ONANMAK suretiyle 5320 sayılı Kanunun 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesi uyarınca davanın esasına, 20/11/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.