YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/14300
KARAR NO : 2023/25521
KARAR TARİHİ : 12.12.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2015/583 E., 2016/14 K.
SUÇ : Fuhuş
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkeme kararı ile sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 227 nci maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis ve 80 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz isteğinin; atılı suçu işlemediği, olay tarihinde iş yerinde bulunmadığı, hükmün bozulmasına yönelik olduğu belirlenmiştir.
III. OLAY VE OLGULAR
Sanığın sahibi olduğu masaj salonunda para karşılığı fuhuş yapıldığı ihbarı üzerine, sivil giyimli polis memurunun müşteri kılığında önceden randevu alarak salona gittiği, burada 100,00 TL vererek masaj yaptırmak için içeri girdiği, masaj bittikten sonra masaj yapan mağdur … T.’nin cinsel ilişkiye girmek isteyip istemediğini sorduğu, müşteri kılığındaki polis memurunun kabul etmesi üzerine 100,00 TL para istediği, ardından mağdurun giysilerini çıkarması üzerine polis memurunun kimlik kartını gösterdiği olayda, sanığın bu şekilde masaj salonunda mağdurlara fuhuş yapmaları için imkan sağladığı, eyleminin sanık savunması, mağdurların beyanları, tanıkların anlatımları, tutanaklar ve tüm dosya kapsamı karşısında sabit olduğu Yerel Mahkemece kabul edilmiştir.
IV. GEREKÇE
Sanığın kovuşturma aşamasında, arayan müşteri cinsel ilişki teklifinde bulunduğunda teklifleri kabul etmeleri yönünde beyanda bulunmaları yönünde personelime talimat verdim, yoksa masaj için kimse iş yerime gelmiyor şeklinde beyanda bulunması, yine mağdur … S.’nin mahkemedeki beyanında müşteriyi kaybetmemek için tanık H. B.’nin cinsel ilişki teklif etmesi üzerine buyurun gelin dediğini, müşteriler bu şekilde talepte bulunduğunda olumlu cevap verdiğini belirtmesi, tanık H.B.’nin soruşturma aşamasındaki beyanı, diğer tanık S.Ö.’nin beyanları birlikte değerlendirildiğinde, sanığın fuhuş suçunu işlediği hususunda Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık bulunmadığından temyiz isteği yerinde görülmemiştir.
Sanığa yükletilen fuhuş eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanun’a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,
Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,
Fuhuş suçunun mağdur sayısınca oluşacağı nazara alınmadan sanık hakkında tek suçtan hüküm kurulmuş ise de aleyhe temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı,
Anlaşıldığından,
Sair yönlerden yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkeme kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
12.12.2023 tarihinde karar verildi.