YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/19401
KARAR NO : 2023/25597
KARAR TARİHİ : 12.12.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2016/233 E., 2016/338 K.
SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Sanık hakkında yapılan yargılama sonucunda Giresun 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2008/406 E., 2010/122 K. sayılı kararı ile hakaret suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karar verildiği, sanığın, denetim süresi içerisinde 13.08.2014 tarihinde suç işlemesi üzerine aynı Mahkemenin 2016/233 E., 2016/338 K. sayılı kararı ile hükmün açıklanmasına karar verilerek, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 265 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz isteği; dosyada cezalandırılması için yeterli delil bulunmadığına, tanık olarak dinlenilen polis memurlarının diğer tanık beyanlarına üstün tutulmaması gerektiğine, verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, vesaire ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Olay tarihinde sanığın sahibi olduğu taksi durağının önündeki kavgaya müdahale etmek amacıyla olay yerine polis memurlarının geldiği, kavga sırasında taksi durağının yazıhanesinin camının kırılması nedeniyle tanık M.I.’nın durumu telefon ile sanığa bildirdiği, sanığın tanık Ş.V. ile birlikte olay yerine geldiği, tanık Ş.V.’nin polisin yanında bulunan ve kavgaya karışan şahsa yumruk ile vurduğu, sanığın, tarafları ayırmayan çalışan polis memuru şikayetçinin montunun yakasından tutarak “Sen kimsin seninle sonra görüşeceğiz.” şeklinde sözler söylediği, şikayetçinin soruşturma ve kovuşturma aşamasında, olay tutanağı ile örtüşen tutarlı beyanları ile bu beyanları destekleyen tanıklar E.O., K.S, H.T. ve M.A.’nın anlatımları nazara alındığında, sanığın suçlamayı inkar eden savunmasının suçtan ve cezandan kurtulmaya yönelik olarak kabul edilerek, tanıklar Ş.Y. ile M.I.’nın beyanlarına ise sanığın arkadaşları olmaları nedeniyle sanığı koruma amacı taşıdığı düşüncesi ile itibar edilmeyerek Yerel Mahkemece mahkumiyet kararı verilmiştir.
IV. GEREKÇE
Olay ve Olgular başlıklı bölümde belirtilen deliller ile Mahkemenin oluşa dair kabulü karşısında, sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan verilen mahkumiyet hükmünde isabetsizlik görülmemiştir.
Sanığa yükletilen görevi yaptırmamak için direnme eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanun’a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,
Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,
Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı anlaşılmakla,
Sair yönlerden yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin kararında herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle HÜKMÜN, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
12.12.2023 tarihinde karar verildi.